Wilkołak

Wilkołak - przypadłość znana też jako likantropia. Można stać się nim na skutek ugryzienia przez innego wilkołaka lub takim się urodzić, gdy jedno z rodziców nim jest lecz nie jest to regułą. Ugryzienie rzadko kończy się śmiercią. Przemiana w wilkołaka następuje raz w miesiącu w czasie pełni księżyca. Taki osobnik nie pamięta kim jest i staje się groźny dla ludzi, ale zwykle nie atakuje zwierząt. Nie istnieje lekarstwo na tą przypadłość, ale Damocles Belby wynalazł Wywar Tojadowy, który sprawia, że przemiana staje się mniej bolesna, a osoba dotknięta likantropią zachowuje ludzki umysł i panuje nad sobą, przez co jest nieszkodliwa. Eliksir jest niestety drogi i trudny do uwarzenia, dlatego mało który człowiek dotknięty likantropią może pozwolić sobie na jego spożywanie.

"Rozległo się ohydne warczenie. Głowa Lupina zaczęła się wydłużać. Ramiona zwisły. Gęste włosy wyrastały na twa­rzy i dłoniach, które zakrzywiły się w zakończone pazurami kły. Kłapnęły długie szczęki wilkołaka."

Wilkołaki są podobnymi do wilka dwunożnymi stworzeniami porośniętymi sierścią o silnie rozwiniętych kończynach. Po raz pierwszy pojawiają się w trzecim tomie przygód chłopca z blizną, choć wspomniane zostały już w "Kamieniu Filozoficznym" przez Draco Malfoya. Na co dzień osoby z tą przypadłością nie różnią się od innych ludzi, lecz ci zdziczali, jak np. Fenrir Greyback, mogą posiadać zwierzęcą twarz. Jeśli podczas transformacji wilkołaki są izolowane od innych, kąsają same siebie, a po przemianie nie pamiętają kim są. Stają się wtedy bardzo niebezpieczne dla ludzi, lecz zwykle są niegroźne dla zwierząt. Mimo tego istnieją wśród tych stworzeń osobniki, które świadomie wybierają sobie ofiary, krążąc w pobliżu i czekając na dogodny moment do ataku. Przykładem może być Fenrir Greyback gustujący w małych dzieciach. Likantropia może być dziedziczna, przez co wilkołaki rzadko się rozmnażają. Oprócz wyglądu, osoby z likantropią od wilka odróżnia zachowanie. Podczas gdy wilki są bardzo rodzinne i tworzą watahy, wilkołaki są samotnikami. Są też dużo agresywniejsze - wilki zazwyczaj atakują ludzi tylko wtedy, gdy zostaną sprowokowane, a inne zwierzęta tylko po to, żeby się pożywić lub w obronie swoich młodych i terytorium. Osoby z likantropią atakują jedynie ludzi, aby przemienić ich w takich jak one. Dlatego ofiary śmiertelne wilkołaków należą do rzadkości.





Wilkołaki w społeczeństwie zarówno czarodziejów, jak i mugoli nierzadko budzili uzasadniony lęk i odrazę. W 1947 Newton Scamander stworzył Rejestr Wilkołaków. Jest to spis wszystkich ludzi z likantropią na terenie Wielkiej Brytanii. Rejestr ten podlegał Departamentowi Kontroli nad Magicznymi Stworzeniami. Nie wiadomo, czy wszystkie wilkołaki przestrzegają obowiązku rejestracji, ani co dzieje się, gdy zostanie odkryty niezarejestrowany osobnik.Większość tych stworzeń żyje w odosobnieniu, przez co są bardziej dzikie. Ich celem jest ugryzienie i zarażenie tak dużej ilości osób, żeby wilkołaki przewyższyły liczebnie czarodziejów i ich przezwyciężyć. Fenrir Greyback uważa, że dziecko należy ugryźć, gdy jest małe i wychować z dala od rodziców, żeby znienawidziło normalnych ludzi. W "Harrym Potterze i Księciu Półkrwi" Remus Lupin na polecenie Albusa Dumbledore'a starał się zdobyć zaufanie wśród innych wilkołaków. Zadaniem Lupina było ich szpiegowanie, ponieważ większość była po stronie Voldemorta. Było to jednak trudna misja, ponieważ Remus żył w normalnym społeczeństwie, które oni porzucili, zajmując się kradzieżami i czasem zabijaniem, żeby zdobyć pożywienie.

"- Nie uskarżam się, to konieczne zadanie, a kto mógłby wykonać je lepiej ode mnie? Trudno jednak pozyskać ich zaufanie. No bo, widzisz, noszę na sobie nieomylne znaki życia wśród czarodziejów, a oni porzucili normalne społeczeństwo i żyją na jego marginesie, kradnąc... czasami zabijając... żeby się pożywić."

Wilkołaki wyraziły swoje poparcie dla Voldemorta, ponieważ uważali, że dostarczy im więcej ofiar. Ich dowódca, Fenrir Greyback, dostąpił zaszczytu noszenia szaty śmierciożercy, lecz nie miał wypalonego Mrocznego Znaku. Dowodził także grupą szmalcowników, która schwytała Harry'ego Pottera, Rona Weasleya i Hermionę Granger. Fenrir gryzł nawet wtedy, gdy nie było pełni. Warto zauważyć, że Albus Dumbledore, zazwyczaj tolerancyjny, nie był zadowolony z obecności Greybacka na Wieży Astronomicznej.

Ludzie z likantropią, którzy decydują się żyć w społeczeństwie, zazwyczaj ukrywają swoją przypadłość, bojąc się odrzucenia. Większość nigdy nie uczęszczała do Hogwartu, ponieważ dyrektorzy nie chcieli ich przyjmować. Wyjątkiem jest profesor Dumbledore, który pozwolił Remusowi Lupinowi uczyć się w szkole, wprowadzając środki ostrożności, czyli Wrzeszczącą Chatę i Bijącą Wierzbę.



*Fenrir Greyback i jego armia
*Remus Lupin - ugryziony przez Greybacka, gdy był małym chłopcem, ponieważ jego ojciec go obraził
*Autor książki "Włochate serce, lecz dusza ludzka"
*Wilkołak Wagga Wagga - pokonany przez armeńskiego czarownika lecz jego zasługi przywłaszczył sobie Gilderoy Lockhart
*Nieznany z imienia mężczyzna - pacjent szpitala Świętego Munga pogryziony przez wilkołaka, leżał na tym samym oddziale, co Artur Weasley



*Bill Weasley - zaatakowany przez Greybacka, ale na szczęście nie był wtedy przemieniony, dlatego skończyło się na bliznach i nabraniu wilczych cech np. jedzeniu krwistych steków
*Lavender Brown - zaatakowana przez Fenrira w Bitwie o Hogwart. Wilkołak został odciągnięty zaklęciem Hermiony, niestety zmarła na skutek odniesionych ran
*Młodszy brat sióstr Montgomery - pięcioletni chłopiec ugryziony przez Greybacka, zmarł w Świętym Mungu



*Remus Lupin jest pierwszym wilkołakiem, który został odznaczony Orderem Merlina I klasy - otrzymał go pośmiertnie za zasługi w II Bitwie o Hogwart.
*Według legend srebro tylko sprawia, że wilkołaki przemieniają się z powrotem w ludzi. Jednak w książkach i filmach często jest jedynym sposobem na zabicie ich.
*Różne są też wersje odnośnie pełni księżyca - niektóre mówią, że wilkołaki mogą kontrolować przemianę, czyli przemieniać się nawet wtedy, gdy nie ma pełni.
*Stosunki z wampirami - w książkach i filmach relacje wilkołaków z wampirami są przedstawione jako wrogie, gdyż obie rasy rywalizują o główne pożywienie, czyli człowieka. Jako przykład można podać film pt. "Underwold - Bunt Lykanów". W serii HP nie ma jednak informacji o tych stosunkach.
*Zdjęcie klątwy - w książkach o Harrym Potterze nie jest to możliwe, ale niektóre legendy mówią, że wystarczy zabić wilkołaka, który doprowadził do przemiany. Inne wersje mówią, że zabicie pierwszego wilkołaka zdejmuje klątwę z wszystkich pokoleń.
*W rzeczywistości istnieje rzadka choroba hipertrichoza, zwana "syndromem wilkołaka" - objawia się ona nadmiernym owłosieniem w dowolnej okolicy ciała.

Źródło: HP wiki, wikipedia, Harry Potter i Więzień Azkabanu, Harry Potter i Książę Półkrwi