Artykuł jest tłumaczeniem tekstu zamieszonego na Pottermore.

Kim był Bard Beedle?

Bard Beedle był bajarzem, który snuł swoje opowieści w XV wieku. Chociaż większa część jego życia jest owiana tajemnicą, wiadomo, że urodził się w Yorkshire i był czarodziejem. Istnieje jeden drzeworyt, który przetrwał przez lata, przedstawiający go z wyjątkowo bujną brodą. Poza zarostem na twarzy nie możemy w żaden inny sposób rozpoznać Beedle'a, ale być może da się go lepiej poznać, rzucając okiem na jego opowieści. Według nich był to czarodziej ingerujący w życie mugoli, nieufny wobec czarnej magii, który wierzył, że życzliwość, zdrowy rozsądek i pomysłowość są bardziej godne podziwu niż nawet najpotężniejsza magia.

Co jest specjalnego w jego baśniach?

Nigdy nie słyszałaś Baśni Barda Beedle'a?, spytał Hermionę Ron z wielkim niedowierzaniem. Przez wieki bajki te były podstawą czarodziejskiego dzieciństwa, dźwiękiem opowieści na dobranoc. Dla dzieci, które dorastały w magicznych rodzinach, Czarodziej i skaczący garnek czy Fontanna Szczęśliwego Losu były tak samo znane, jak Kopciuszek i Królewna Śnieżka mugolskim dzieciom.

Czy są to czarodziejskie baśnie?

Ciekawe jest pytanie, czy historie Beedle'a są bajkami. Czy potrafisz wymyślić bajkę w świecie czarodziejów - gdzie magia jest tak normalna jak jedzenie miski owsianki? Pod wieloma względami przypominają one nasze bajki; na przykład cnota jest zwykle nagradzana, a niegodziwość karana. Zawierają również takie lekcje, które mogą zastanowić i dzieci, i ich rodziców. A cóż możemy powiedzieć o magii? Czy to możliwe, że magia bajki tkwi w jej słowach, w wyobraźnia pisarza - w twojej? Być może więc historie Beedle'a nie różnią się tak bardzo od bajek, o ile słowa przenoszą cię w magiczne miejsce, niezależnie od tego, czy są w niej zaklęcia, czy nie. Jak Dumbledore powiedział kiedyś Harry'emu: Oczywiście, że dzieje się to w twojej głowie, Harry, ale dlaczego u licha miałoby to oznaczać, że to nie jest prawdziwe?







Czarodziej i skaczący garnek



Uprzejmy stary czarodziej pomaga mugolom w ich chorobach i smutkach, udając, że magia, za pomocą której leczy, pochodzi bezpośrednio z jego ,,szczęśliwego garnka do gotowania", a nie z jego własnej magicznej mocy. Kiedy umiera, pozostawia garnek swojemu nieczułemu synowi, który odmawia pomocy miejscowym mugolom, tak jak to robił jego ojciec. Ma zaś inne plany...


Fontanna Szczęśliwego Losu



W najdłuższy dzień roku jeden szczęśliwiec jest wybierany do kąpieli w Fontannie Szczęśliwego Losu. Trzy wiedźmy wierzące w swoje szczęście postanawiają połączyć siły i wspólnie wejść do fontanny z niefortunnym rycerzem błąkających się gdzieś u ich stóp. Podróż do fontanny nie jest jednak tak prosta, jak im się wydawało...


Włochate serce czarodzieja



Przystojny młody czarnoksiężnik obserwuje, jak jego przyjaciele wpadają w objęcia miłości i postanawia, że on nigdy nie padnie ofiarą takiej słabości. W tajemnicy czerpie z czarnej magii, by mieć pewność, że jego serce nigdy nie zostanie zdobyte przez innych. Jak można się spodziewać, ten plan jest bardzo włochaty...


Czara Mara i jej gdaczący pieniek



Jest to ulubiona baśń Rona opowiadająca o głupim królu oczarowanym ideą bycia jedyną osobą posiadającą magiczną moc na jego ziemi. Aby osiągnąć swój cel, powołuje Brygadę Łowców Czarownic, która ma za zadanie wytropić wszystkie wiedźmy i czarodziejów, a jednocześnie poszukuje instruktora, aby ten nauczył go magii - jest pewien, że ktoś się zgłosi. Jednak pewna praczka wie o nim coś, czego sam król nie...


Opowieść o trzech braciach



Jest to historia powstania Insygniów Śmierci. Trzej bracia wyczarowują most nad rzeką, której nie mogą przebyć. Pośrodku mostu spotykają Śmierć, która jest zła, że komuś udało się ją przechytrzyć. Śmierć udaje, że im gratuluje i obdarowuje każdego brata prezentem o jakich marzą. Jednak skutki ich użycia nie są takie, jakich oczekiwali...





W najnowszych wydaniach Baśni Barda Beedle'a można znaleźć komentarze i notatki do historii sporządzane przez samego Albusa Dumbledore'a. Notatki te znaleziono wśród wielu rzeczy, które Dumbledore pozostawił w spadku dla Hogwartu. Opowieści mogą nas wiele nauczyć, ale notatki Dumbledore'a naprawdę sięgają głębokiego sensu każdej z nich.