Prorok Niecodzienny
Nicram_93
[P]Louise Lainey
Bezoar - jest to kamieñ tworz±cy siê w ¿o³±dku kozy wskutek niestrawionych resztek pokarmu, ro¶lin czy te¿ w³osów. Jest pomarszczony, podobny do nerki. W ¶wiecie Harry'ego Pottera s³u¿y³ jako antidotum na wiêkszo¶æ trucizn.
Jak siê okaza³o Bezoar istnieje naprawdê. Jest to kamieñ jelitowy, który powstaje na wskutek jak wy¿ej wspomnia³am gromadzenia siê niestrawionych substancji w ¿o³±dku. Wystêpuje zarówno u zwierz±t jak i ludzi. U cz³owieka pojawia siê on w ¿o³±dku, prze³yku oraz odbytnicy. Dzieli siê na trzy grupy: fitobezoary, trichobezoary, farmakobezoary. W zale¿no¶ci od przyczyny jego powstania.
Po raz pierwszy z bezoarem w serii spotykamy siê w Kamieniu Filozoficznym. Kiedy to Severus Snape, próbuje dowiedzieæ siê od Harry'ego sk±d kamieñ siê bierze. Ten jednak odpowiedzi mu nie udziela.
Bezoar to kamieñ tworz±cy siê w ¿o³±dku kozy, który chroni przed wieloma truciznami.
Po raz kolejny, mamy z nim do czynienia w czê¶ci Harry Potter i Czara Ognia. Wtedy to Harry podczas sprawdzianu z antidotów nie mog±c siê skupiæ na zajêciach, zapomnia³ dodaæ bezoaru do swojego wywaru.
J.K Rowling wspomina o bezoarze jeszcze w czê¶ci szóstej Harry Potter i Ksi±¿ê Pó³krwi. Wtedy to Harry Potter znajduje w podrêczniku do eliksirów wzmiankê o nim gdy szuka wskazówek do stworzenia antidotum na truciznê. Nastêpnie wrêcza go profesorowi.
Jednak o jego dzia³aniu mo¿emy przekonaæ siê pó¼niej. Kiedy to Ron Weasley po tym jak zosta³ odurzony eliksirem mi³osnym, wypija w gabinecie Horacego Slughorna miód z trucizn±. Harry wiedz±c, ¿e profesor posiada w swoim gabinecie bezoar podaje go przyjacielowi.
Co ciekawe o bezoarze s³yszano ju¿ nawet w okresie staro¿ytno¶ci i ¶redniowiecza. W ksi±¿ce Ksiêga dziejów ormiañskiego historyka z XVII wieku, Arakela z Tebryzu, mo¿emy przeczytaæ, ¿e:
B e z o a r (panzachr). Noszenie przy sobie tego kamienia, nazywanego po¿ywieniem ¿ycia, przynosi du¿y po¿ytek. Kto ut³ucze na kamieniu sze¶æ karatów i spo¿yje w ci±gu tygodnia, ten prze¿yje 120 lat i nie bêdzie chorowaæ. Kto zje bezoar albo bêdzie go nosi³ przy sobie, ten bêdzie odwa¿ny, nie podzia³a na niego urok, nie u¿±dli go ¿mija ani inna gadzina. Nale¿y je¶æ bezoar rozpuszczony w wodzie ró¿anej i tak zrêcznie, ¿eby nie dotkn±³ zêbów, bo to szkodzi. Je¿eli zapytasz, gdzie siê go wydobywa, wiedz: jest w pobli¿u Szirazu góra, zwana Szabankar, na górze tej mieszkaj± kozy o d³ugich rogach, które nie jedz± innej trawy oprócz trawy zwanej szabankarsk±. I w ich brzuchu znajduje siê bezoar.
Je¶li chcieliby¶cie przeczytaæ na ten temat wiêcej to zachêcam do przeczytania tej ksiêgi.
* Bezoar znajduje siê w wyposa¿eniu alchemickiej pracowni w Narrenturm Andrzeja Sapkowskiego
* Niektórzy z uniwersum wied¼mina wierzyli w jego magiczne w³a¶ciwo¶ci.
* W ¶redniowieczu uznawany za talizman.
* Dawniej wierzono, ¿e bezoar to ³zy jelenia.
¬ród³o: Ksi±¿ki J.K Rowling: Harry Potter i Kamieñ Filozoficzny, Harry Potter i Czara Ognia, Harry Potter i Ksi±¿ê Pó³krwi
Arakel z Tebryzu - Ksiêga dziejów
Wikipedia
blad logiczny
Poloni¶ci siê znalezli... jak dla mnie ten artyku³ jest idealny- napisany w jêzyku polskim, ka¿dy zrozumie o co chodzi, prosto i na temat, krótko, wiêc przeczyta³am od pocz±tku do koñca. Kolorystyka idealna, ja nie mam takiego daru 
PaulaSmith
Krnabrny
)
![[off]](infusions/shoutbox_panel/sh_offline.png "Offline")
Nadal czujê siê na 17 lat, a ju¿ 26 na karku 
A.
Podziwiam wszystkich, którzy tworz± artyku³y na takie tematy, no bo ma³o informacji, a inne takie oczywiste. Moim zdaniem ten zadowalaj±co wyczerpuje temat, chocia¿ oczywi¶cie mam kilka uwag
przeszkadza³o mi te¿ czasami mieszanie czasów w jednym akapicie - raz przesz³y raz tera¼niejszy, raz postaæ czasownika dokonana raz niedokonana i trochê mnie to wybija³o z czytania.
ALE dowiedzia³am siê czego¶ nowego, bo nigdy nie zag³êbia³am siê w temat. Fajnie te¿, ¿e pojawi³o siê sporo informacji o tym, kiedy bezoar siê pojawia³, ale mamy te¿ wstêp jako podsumowanie informacji. Dla mnie oka.
No i dla mnie to akurat nie jest potrzebne, je¶li tego nie rozwijasz. Bo dla mnie to takie "aha, okej". No bo co z tego podzia³u wynika w sumie?