Gdy po raz pierwszy spotykamy Draco, widzimy jedynie nadętego bachora, stanowczo zbyt pewnego siebie. Celowo rani ludzi i ma z tego ogromną satysfakcję. Jednak zamiast ogolnego oceniania go, powinniśmy pomyśleć "dlaczego?". Dlaczego Ślizgon zachowuje się w ten sposób? Może ma powody. Może został tak wychowany. Uważam, że winę ponoszą jego rodzice. A w szczególności Lucjusz Malfoy. Draco od urodzenia skazany był na życie w tym "złym świecie". Służba Czarnemu Panu była mu pisana. Wyobraźmy go sobie jako dziecko... Każda łza prawdopodobnie była karana przez ojca. Ciągłe słowa "musisz być silny".

Zero miłości. Brak jakiegokolwiek słowa otuchy. Prawdopodobnie płakał po nocach, nienawidząc się. Myśląc, że jest tchurzem. Bo tak wmawiał mu tata. Gdy rozpoczął naukę w Hogwarcie już było za późno. Nie można było cofnąć tego co nauczył go Lucjusz. Wszystkie jego słowa były kopią słów Starszego Malfoy`a. O mugolach... szlamach...
Harry Potter. Chłopiec, który przeżył. Dlaczego Draco tak bardzo go nienawidził? Tu również wina spada na ojca. Jako śmierciożerca, sługa Sam-Wiesz-Kogo nie mógł być jego przyjacielem. To by się nie udało. Może gdyby Harry nie odwrócił się tak szybko od Ślizgona, wszystko potoczyłoby się inaczej. Może zdołałby jeszcze jakoś go nawrócić. Tego nigdy się nie dowiemy. Nie sprawdzimy również jakim byłby człowiekiem, gdzyby Lucjusz Malfoy nie opiekował się nim.
Mimo to, to tylko domysły. Trudno dotrzeć do serca chłopca. Lecz wiemy jedno. On nie zabił Dumbledore`a. Mógł - ale tego nie zrobił. Skazał się na śmierć.

Może to strach go opanował? A nawet jeśli to jedyny powód to i tak powinniśmy być z niego dumni. To dowód na to, że Draco malfoy nie jest tak bezwzględnym śmierciożercą jak jego ojciec.