Harry James Potter - potężny mag, bohater angielskich czarodziejów, znany z książek J. K. Rowling. O jego zasługach w walce z czarną magią wie cały świat czarodziejów.

Mąż Ginevry Molly zd. Weasley. Ojciec pięcioletniego Jamesa Syriusza, czteroletniego Albusa Severusa i dwuletniej Lilly Luny. W przyszłości, dwaj pierwsi będą uczyć się w Hogwarcie (James - 2016r., Albus - 2017r.) i z dużą dozą prawdopodobieństwa możemy stwierdzić, że Lilly również tam się uda.

Auror, pracownik Ministerstwa Magii, szef Biura Aurorów (w przyszłości, oczywiście; za kilka lat).

***Charakterystyka***

Harry Potter to tytułowy bohater książek z serii "Harry Potter", która wyszła spod pióra brytyjskiej pisarki J.K. Rowling po raz pierwszy w 1997 roku, a po raz ostatni w 2007 roku. Na przestrzeni siedmiu tomów, bohater jest w wieku od 11 do 17 lat (36 w Epilogu). Postać ta wywarła ogromne wrażenie na milionach ludzi, dla których nastoletni czarodziej stał się kimś w rodzaju przyjaciela, dobrego ducha, do którego można zawsze pójść, by oderwać się od rzeczywistości. Był to dla sporej większości czytelników tej serii, pierwszy "najlepszy" i "najfajniejszy" bohater powieści.

Z pozoru Harry James Potter niczym nie wyróżniał się z wyglądu od swych szkolnych rówieśników. Choć w ciągu siedmiu lat jego rysy twarzy zmieniły się z chłopięcych na męskie, a do tego sporo urósł to mimo wszystko miał trzy znaki rozpoznawcze - , które zawsze były w nieładzie (po tacie), okulary i tajemniczą bliznę na czole w kształcie błyskawicy. Blizna to zarazem ozdoba i coś szpetnego. Błogosławieństwo i przekleństwo. W latach szkolnych mógł dzięki niej wyczuwać obecność swojego wroga - Lorda Voldemorta. Należy też wspomnieć o zielonych oczach po jego matce - Lilly. Wszyscy czarodzieje, którzy ją znali, zawsze wypominali Harry'emu te oczy. Poza tym krążyła opinia, że Potter był przystojnym, porywającym chłopakiem. Można to stwierdzenie oprzeć na fragmencie z "Czary Ognia" (s. 407): "Ron powiedział: będą ustawiały się do ciebie w kolejce [...] okazało się, że [Ron] ma rację. Następnego dnia podeszła do niego jakaś Puchonka [...] i zapytała, czy nie chciałby iść z nią na bal [...] dzień później zapytały go dwie kolejne dziewczyny". W grę wchodzi również sława i to, że Harry był w tamtym roku reprezentantem szkoły w Turnieju Trójmagicznym. W "Księciu Półkrwi próbowała go "poderwać" na eliksir miłosny Romilda Vane, co oznacza, że coś jednak ten chłopak miał. Harry często reguły nie przywiązywał uwagi do elegancji. Szkolny "mundurek" nosił niechlujnie, jak to uczniowie.

Młody Potter był czarodziejem koleżeńskim (nie przesadzał jednak z przyjaciółmi, jego prawdziwymi kompanami byli Ronald Weasley i Hermiona Granger), spokojnym, acz nie stroniącym od łamania regulaminu szkoły (oczywiście w wyjątkowych sytuacjach). Od początku książki dał się poznać jako ktoś niezwykle odważny. Jako jedenastolatek nie bał się ogromnego węża z zoo (który uciekł zza szyby, po krótkiej "pogawędce" z czarnowłosym), następnie stawił czoło Lordowi Voldemortowi w ciele Quirrella i można tak wymieniać bardzo długo. Zawsze był skory do poświęceń za przyjaciół (odzyskanie niezapominajki dla Neville'a w "Kamieniu Filozoficznym"), a także wrogów! Na potwierdzenie można podać przykład z "Insygniów Śmierci", gdzie nie wahał się nawet chwili nad uratowaniem swego szkolnego przeciwnika Dracona Malfoya, mimo że nie miał w tym żadnej korzyści i mógł to przypłacić własnym życiem. Z gruntu był człowiekiem skorym do pomocy, jednak często jego decyzje były zbyt gwałtowne, nie do końca przemyślane, co w ostateczności poskutkowało śmiercią jego ojca chrzestnego, Syriusza Blacka.

Harry Potter był typem człowieka, który raczej nie lubił się uczyć i rzadko nauka była jego priorytetem. Wiele razy musiał przepisywać zadania od Hermiony, zarwał nie jedną noc nad książkami, ponieważ wcześniej mu się nie chciało. Zdecydowanie stawiał na przedmioty praktyczne - obrona przed czarną magią, zaklęcia, zielarstwo, eliksiry, transmutacja. Ogólnie wiedział, kim chciał zostać w przyszłości - aurorem, czarodziejskim policjantem, łapiącym śmierciożerców i innych parających się czarną magią. Dlatego też wszystkie przedmioty w szkole, do których przykładał większą uwagę wiązały się z tym zawodem. Kompletnie odrzucił historię magii, astronomię i wróżbiarstwo (wyniki SUMów można znaleźć w "Księciu Półkrwi" na stronie 115). Rzecz ujmując - nie zawracał sobie głowy tym, co i tak by mu się w życiu nie przydało.

W stosunku do innych starał się zawsze być życzliwy. Odnosił się do (prawie) wszystkich z szacunkiem i serdecznością. Z wiekiem stawał się coraz bardziej wyrozumiały, dzięki czemu potrafił pogodzić się z Ronem Weasleyem po ich wielkiej kłótni z "Czarny Ognia". Zawsze martwił się o swoich kolegów, gdy wiedział, że mogą mieć przez niego kłopoty. Starał się także, by możliwie duże grono uczniów poznało prawdę o Voldemorcie i Dumbledore'rze, i nie dało się propagandzie Ministerstwa (założenie GD w "Zakonie Feniksa"). W stosunku do siebie był za to wymagający we wszystkich możliwych sprawach (póki nie chodziło o trudne zadanie domowe czy notatki z lekcji profesora Binnsa). Potrafił ocenić się sprawiedliwie i krytycznie, nigdy nie wybielając siebie, a co najwyżej dopisując zasługi innym (pierwsze spotkanie GD "Pod Świńskim Łbem" w "Zakonie Feniksa").

Nie miał jakoś jasno skonkretyzowanych poglądów czy "filozofii życia". Opierał się głównie na tym, że musi pokonać Lorda Voldemorta, by wybawić świat od zagłady. Typowy dobroduszny człowiek, który miał "miękkie serce i twardą du*ę".

Na zakończenie. Harry Potter to bohater pozytywny książek J.K. Rowling. Oddany sprawie, w której walczył, zawsze był gotowy do poświęceń dla każdego - obojętnie, czy obcego, czy przyjaciela, czy wroga, czy znajomego z ulicy. Czasem leniwy i zbyt pewny siebie, jednak w ogólnym rozrachunku wyciągał wnioski ze swoich błędów. Wzbudził moją sympatię od kiedy tylko przeczytałem "Kamień Filozoficzny"!


***Historia bohatera na przestrzeni lat r11; od niemowlaka do ojca***


PROLOG

Nie wiemy, gdzie urodził się Harry Potter. Możemy domyślać się, że był to pewnie Szpital św. Munga lub Dolina Godryka. Jego rodzicami są Lilly i James Potterowie, którzy niestety nie mogli wychowywać swojego syna przez długi czas. To był 31 października 1981 roku. Do domu Potterów przybył Lord Voldemort z zamiarem zabicia Harry'ego i jego rodziców. Pierwszy był James. Potem, po krótkiej wymianie zdań, Lilly, a w końcu... Harry. Coś jednak poszło nie tak. Śmiercionośne Zaklęcie odbiło się od chłopczyka i uderzyło w Czarnego Pana. Harry przeżył z blizną zaledwie, a największy czarnoksiężnik wszechczasów stracił ciało.


I TOM


Przez kolejne dziesięć lat, Harry mieszkał razem ze swoim wujostwem na Privet Drive aż do pamiętnych dni pod koniec lipca, gdy pod drzwiami domu Dursleyów znalazł się list do Harry'ego Pottera, opieczętowany herbami lwa, orła, borsuka i węża wokół dużej litery H. Dusleyowie nie pozwolili Potterowi przeczytać listu i, gdy z dnia na dzień przybywało ich coraz więcej (m.in.: w jajkach kilka się znalazło), Vernon, Petunia, Dudley i Harry zostali zmuszeni do ucieczki z domu. Ostatecznie dotarli na wysepkę na środku morza i to tam zawitał do nich olbrzym Hagrid z Hogwartu, wyjawiając czarodziejskie korzenie Harry'ego. Po wizycie na Ulicy Pokątnej i kupnie niezbędnych przedmiotów dla ucznia Hogwartu, 1 września, Harry dostał się na peron 9¾, a stamtąd pojechał ogromnym pociągiem do szkoły. Został przydzielony do Gryffindoru, chociaż Tiara Przydziału rozważała też Slytherin. Pierwsze dni minęły na poznawaniu szkoły, kolegów i nauczycieli. Nadal mieli problem z orientacją w siedmiopiętrowej szkole z licznymi korytarzami, zakrętami i wieżyczkami. Równocześnie Potter zaprzyjaźnił się z Ronaldem Weasleyem i zdążył pokłócić się z Draconem Malfoyem oraz nauczycielem Severusem Snape'em. Harry dostał się do drużyny quidditcha Gryffindoru, jako najmłodszy szukający stulecia. W nocy z 31 października na 01 listopada, Harry i Ron zaprzyjaźnili się z Hermioną Granger, wyjątkowo inteligentną dziewczyną z Gryffindoru. Połączyło ich pokonanie wielkiego trolla, który chciał zabić dziewczynę, a także jej poświęcenie wobec chłopaków (wzięła na siebie ich winę). Do końca roku szkolnego wspólnie wpadli na wątek Kamienia Filozoficznego - przedmiotu stworzonego dawno temu, dającego nieśmiertelność temu, kto potrafił przygotować z niego Eliksir Życia. Kamień dawał także bogactwo zamieniając wszystko w złoto. Po przeprawie z trójgłowym psem, Puszkiem, diabelskimi sidłami, latającymi kluczami, monstrualnymi bierkami szachowymi oraz "eliksirową zagadką", Harry stoczył bój z Lordem Voldemortem, który korzystał z ciała profesora Quirrella (obrona przed czarną magią) i wygrał, broniąc Kamień przed złem. Gryffindor zdobył Puchar Domów, przerywając dobrą passę Slytherinu trwającą siedem lat.


II TOM

Dwunastoletni Harry wybrał się na drugi rok swojej nauki w Hogwarcie. Nie obyło się bez dziwnych wydarzeń - w jego domu na Privet Drive odwiedził go domowy skrzat, Zgredek, a potem Harry wraz z Ronem nie mogli dostać się na peron numer 9¾. Spóźnieni, dostali się jednak do szkoły. Nowy nauczyciel obrony przed czarną magią, Gilderoy Lockhart, nie zaskarbił sobie sympatii męskiej części szkoły (ta żeńska go kochała). W tym roku Noc Duchów również odegrała swoją rolę. W tą noc została spetryfikowana kotka woźnego Filcha, Pani Norris, a na ścianie obok łazienki dziewcząt pojawił się straszny napis: "KOMNATA TAJEMNIC ZOSTAŁA OTWARTA. STRZEŻCIE SIĘ WROGOWIE DZIEDZICA". Trójka bohaterów rozpoczęła śledztwo, podczas którego poszukiwali Dziedzica Salazara Slytherina. Pierwsze podejrzenie padło na Draco Malfoya, jednak w skutek przypadkowej pomyłki za Dziedzica został uznany Harry Potter. To nie przeszkodziło Potterowi, Weasleyowi i Granger w sprawdzeniu Malfoya. Okazało się, że to nie on otworzył Komnatę Tajemnic, a ataki petryfikacyjne trwały nadal. Pod koniec roku porwana została siostra Rona, Ginny Weasley, a pod poprzednim napisem pojawił się następujący: "JEJ SZKIELET POZOSTANIE W KOMNACIE NA WIEKI". Harry odkrył położenie Komnaty Tajemnic w szkole, pokonał ogromnego węża Bazyliszka i zniszczył dziennik Lorda Voldemorta. Gryffindor zdobył Puchar Domów.


III TOM

Kolejny rok nauki miał okazać się rokiem przełomowym. Na wolność uciekł Syriusz Black, morderca, poplecznik Voldemorta, zdrajca Potterów i, jak się okazuje, ojciec chrzestny Harry'ego. Świat czarodziejów opanowała panika, a Hogwartu zaczęli strzec dementorzy r11; strażnicy Azkabanu, więzienia dla czarodziejów. W pociągu do Hogwartu, Harry poznał jednego z nich, co zakończyło się utratą przytomności. Podczas roku szkolnego, Potter zaprzyjaźnia się z nowym nauczycielem obrony przed czarną magią, profesorem Remusem Lupinem. Po meczu quidditcha z Puchonami, na który wtargnęli dementorzy i spowodowali, że Harry spadł z miotły i cudem uniknął spotkania z ziemią, obaj postanowili, że młody mag musi nauczyć się zaklęcia Patronusa, żeby móc się bronić przed potworami. Udało mu się to w niesamowicie szybkim czasie. Niedługo później musiał stawić czoła Syriuszowi Blackowi, na którym chciał się zemścić. Okazało się jednak, że to nie on zdradził Potterów, lecz Peter Pettigrew, który zabił ponad dziesięciu mugoli, upozorował własną śmierć i wrobił w to Syriusza. Peter ucieka, Lupin zamienia się w wilkołaka, a Harry musi użyć zaklęcia Patronusa na setce dementorów, broniąc siebie i Blacka. Udało mu się to, jednak ojciec chrzestny został uwięziony w najwyższej wieży Hogwartu i tam czekał na karę Pocałunku Dementora. Potter i Granger musieli cofnąć się w czasie, żeby uratował Syriusza oraz... Hardodzioba, hipogryfa Hagrida. Wszystko kończy się dobrze, Gryffindor zdobywa Puchar Domów, lecz Remus Lupin musi opuścić szkołę ze względu na swoje wilkołactwo.


IV TOM

W wakacje, Harry dostaje informacje o zbliżającym się finałowym meczu quidditcha między Irlandią i Bułgarią. Na Privet Drive przybywają Weasleyowie i zabierają go do swojego domu. Mijają dni, zbliża się mecz. Po jego zakończeniu (zwyciężyła Irlandia), na niebie pojawia się znak popleczników Voldemorta oraz dochodzi do zamieszek. Rozpoczyna się rok szkolny. W Hogwarcie ogłoszony został Turniej Trójmagiczny, w którym konkurować mają przedstawiciele trzech szkół magii: brytyjskiego Hogwartu, francuskiego Beauxbatons oraz Durmstrangu. W Noc Duchów, zostają wylosowani uczestnicy przez Czarę Ognia. Z Hogwartu Cedrik Diggory, z Beauxbatons Fleur Delacour, a z Durmstrangu Wiktor Krum, szukający bułgarskiej reprezentacji quidditcha. W niewiadomy sposób zostaje wylosowany Harry, jako czwarty uczestnik, drugi przedstawiciel swojej szkoły. Musi zmagać się jednocześnie z nauką i turniejem. Po dwóch zadaniach Turnieju, opierających się na wykradnięciu Złotego Jaja smokowi oraz uratowania swojego "skarbu" na dnie Jeziora, nadchodzi czas na zadanie trzecie. Okazuje się, że uczestnictwo Harry'ego w turnieju było sprytnie przemyślaną operacją mającą na celu dostarczenie go Lordowi Voldemortowi, który dzięki Peterowi Pettigrew (Glizdogonowi) powrócił do kraju i zamierza odzyskać swe ciało. Zamieszany w to był Barty Crouch Jr., który przyjął postać Aurora, Alastora "Szalonookiego" Moody'ego i nauczał obrony przed czarną magią. Harry i Cedrik wygrywają turniej i przenoszą się w miejsce przebywania Voldemorta, cmentarz w Little Hanglenton. Następuje kolejne starcie, z którego Harry ledwo uchodzi z życiem, a Cedrik ginie z ręki Glizdogona. Voldemort odzyskuję ciało i moc. Z całej społeczności czarodziejów tylko Dumbledore i przyjaciele wierzą Harry'emu w powrót Czarnego Pana. W Hogwarcie zostaje ogłoszona żałoba.


V TOM

Podczas wakacji Harry'ego i Dudleya atakują dementorzy. Potter używa wobec nich zaklęcia Patronusa, przez co prawie zostaje wyrzucony ze szkoły. Cztery dni później, w nocy, do domu Dursleyów przylatują członkowie Zakonu Feniksa, tajnej organizacji walczącej z Voldemortem. Zabierają Harry'ego do domu Syriusza, Kwatery Głównej Zakonu. Ministerstwo Magii zaprzecza powrotowi Czarnego Pana, więc Zakon musi działać na dwa fronty. Harry, Ron i Hermiona odkrywają, iż Voldemort poszukuje tajemniczej "broni", która miałaby mu pomóc w zabiciu chłopca. Potter stawia się na rozprawie w Ministerstwie, dotyczącej użycia przez niego magii. Zostaje jednak uniewinniony ze wszelkich zarzutów. Sąd czarodziejski uznaje, że był to stan wyższej konieczności. Rozpoczyna się nowy rok w Hogwarcie, nowym nauczycielem obrony przed czarną magią zostaje Dolores Umbridge, starszy podsekretarz ministra Knota. Na lekcjach, zgodnie z wytycznymi Ministerstwa, uczy ona wyłącznie teorii. Harry organizuje ruch oporu, zakładając Gwardię Dumbledore'a, której członkowie pod jego okiem samodzielnie uczą się zaklęć obronnych. Harry zauważa jednak, iż stosunek dyrektora do niego zmienił się. Dumbledore unika jego obecności, a nawet jego spojrzenia. Harry zaczyna także spotykać się z uczennicą domu Ravenclawu, Cho Chang. Od czasu powrotu Lorda Voldemorta bohatera dręczą straszne wizje. Po jednej z nich, Albus Dumbledore organizuje Harry'emu lekcje oklumencji, obrony umysłu, z Severusem Snape'em. W międzyczasie Umbridge zostaje mianowana Wielkim Inkwizytorem Hogwartu, a po zdemaskowaniu Gwardii Dumbledore'a, zostaje dyrektorem szkoły. Dolores nie ma jednak autorytetu u nauczycieli, koleguje się jedynie z woźnym Filchem. Podczas zdawania SUMa z Historii Magii Harry ma wizję o Syriuszu torturowanym w podziemiach Ministerstwa. Wraz z Ronem, Hermioną, Ginny, Nevillem i Luną Lovegood lecą do Londynu, by go uratować. Na miejscu okazuje się iż była to zasadzka śmierciożerców, którzy ścigają przyjaciół po Departamencie Tajemnic. Harry odkrywa tam przepowiednię dotyczącą jego i Lorda Voldemorta, lecz zostaje ona zniszczona. Po pewnym czasie zjawiają się członkowie Zakonu Feniksa i rozpoczyna się walka ze śmierciożercami. Syriusz ginie z rąk Bellatriks Lestrange. Harry, ścigając ją, natrafia na Voldemorta, lecz zjawia się Dumbledore i ratuje chłopca. Voldemort ucieka, ale całe ministerstwo dowiaduje się o jego powrocie. Harry jednak dowiaduje się jak brzmiała treść przepowiedni. Mówi ona, że bohater musi zabić Czarnego Pana.


VI TOM

Podczas kolejnych wakacji, Dumbledore odbiera Harry'ego od Dursleyów, jednocześnie informując go, że po śmierci Syriusza Blacka otrzymał w spadku dom, który od jakiegoś czasu stanowił kwaterę Zakonu Feniksa. Wraz z Ronem i Hermioną, Harry odkrywa, że Draco Malfoy ma w tym roku tajemniczą misję do wypełnienia. W szkole okazuje się, że nowy nauczyciel, profesor Slughorn, ma uczyć eliksirów, a posadę nauczyciela obrony przed czarną magią otrzymał Snape. Harry jest rozdarty między pełnieniem obowiązków kapitana drużyny quidditcha, śledzeniem Dracona Malfoya, indywidualnymi lekcjami z Dumbledore'em, podczas których odkrywa historię życia Lorda Voldemorta i tajemnicę jego nieśmiertelności, a własnymi studiami ze starego podręcznika z odręcznymi notatkami tajemniczego Księcia Półkrwi. Tymczasem świat czarodziejów jest w stanie wojny ze śmierciożercami, a młodzi bohaterowie wkraczają w wiek intensywnych romansów, Harry zakochuje się w Ginny, ze wzajemnością, a Ron odkrywa swoje uczucie względem Hermiony. Harry i Dumbledore udają się do tajemniczej jaskini, na skraju morza, by zabrać horkruks Voldemorta - przedmiot dający mu nieśmiertelność. Pułapki zastawione przez Voldemorta osłabiają Dumbledore'a w chwili, gdy szkoła potrzebuje go najbardziej. Draco Malfoy ma zabić Albusa Dumbledore'a na wieży astronomicznej. Nie robi tego. Severus Snape zabija dyrektora, a potem ucieka ze śmierciożercami z Hogwartu. Harry odkrywa, że medalion, który zabrali z jaskini, nie jest horkruksem, lecz falsyfikatem podstawionym przez tajemniczego R.A.B. W liściku to Voldemorta oznajmia on, że zamierza zniszczyć tego horkruksa.


VII TOM

Ministerstwo zostaje opanowane przez Voldemorta, jednak świat czarodziejów przekonywany jest, że nic się nie stało. Śmierć Dumbledore'a podburzyła morale ludności. Harry wraz z Ronem i Hermioną nie wracają do Hogwartu na siódmy rok nauki. Wyruszają na pełne niewiadomego poszukiwanie horkruksów. Harry ukrywa się wraz z przyjaciółmi, codziennie zmieniając miejsca pobytu (są już pełnoletni, więc mogą używać magii i teleportacji). Podczas podróży dowiadują się szokujących faktów z przeszłości Dumbledore'a i jego rodziny. Zapoznają się z trzema Insygniami Śmierci: Czarną różdżką, Peleryną-niewidką oraz Kamieniem wskrzeszenia. Po długiej i niebezpiecznej wyprawie odnajdują i niszczą po kolei horkruksy. W międzyczasie odchodzi od nich Ron, jednak po jakimś czasie udaje mu się powrócić do przyjaciół, ratując przy okazji życie Potterowi, zdobywając Miecz Gryffindora i niszcząc Medalion Slytherina. Harry, dzięki swoim wizjom, poznaje plany Lorda Voldemorta dotyczące Insygniów oraz jego samego. Wie, że nie ma już wiele czasu, a ich wpadka i efektowna ucieczka z Dworu Malfoyów, tylko pogarsza sytuację, naprowadzając Volemorta na plany Harry'ego. Finał ostatniej części ma jednak miejsce w Hogwarcie (którego dyrektorem na początku roku został Snake), gdzie nauczyciele, uczniowie powyżej siedemnastu lat, Gwardia Dumbledore'a oraz członkowie Zakonu Feniksa walczą w Bitwie o Hogwart z Voldemortem i jego zwolennikami. Podczas owej bitwy ginie między innymi: Fred Weasley, Nimfadora Tonks i Remus Lupin, Vincent Crabbe, Bellatriks Lestrange, Colin Creevey i wielu innych, których liczba została określona na pięćdziesiąt. Harry wdaje się w pojedynek z Voldemortem, który zostaje zabity rykoszetem własnego zaklęcia. Z epilogu dowiadujemy się , że główni bohaterowie zawarli dwa małżeństwa: Harry z Ginny i Ron z Hermioną. Harry doczekał się trójki dzieci: Jamesa Syriusza, Albusa Severusa i Lily Luny, natomiast Ron i Hermiona - córki Rose oraz syna Hugo.

Źródła:
- książki o "Harrym Potterze",
- Wikipedia

Od autora,
przepraszam za wszystkie błędy "r;13" czy coś w tym rodzaju. Starałem się je wszystkie usunąć.

Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.