Nie wiem, czy każdy tak, jak ja, odbiera tą serię "Harry'ego Pottera", ale uważam, że warto o tym napisać.

Czytając "Harry'ego Pottera", przede wszystkim zastanawiam się (w każdej sytuacji z głównym bohaterem), czy postąpiłbym tak, jak Harry, czy inaczej. Ta chęć porównywania siebie samego do postaci z książki jest u mnie podstawową motywacją do czytania po raz kolejny i kolejny tej serii.

Innym, bardzo ważnym argumentem, za którym kryje się niezwykłość tej serii, jest choćby zaskakująca zwartość akcji i, co zaobserwowałem, niesamowita dokładność danych wydarzeń, np. kiedy w 6 tomie Harry pytał się Dumbledore'a, o co chodzi z tymi hokruksami i ostatecznym starciem między nim a Voldemortem, Dumbledore m. in. wyjaśnił mu, że jeden z horkruksów (dziennik Riddle'a, czyli Voldemorta) został przez Harry'ego nieświadomie (ale jednak) zniszczony, to w 2 tomie faktycznie takie coś miało miejsce i możemy to przeczytać - z tego wynika, że J. K. Rowling od początku (jeszcze przed napisaniem serii) wiedziala wszystko, o czym napisze i poukładała to tak zręcznie, że chce się nam powracać niekiedy do poprzednich tomów, aby sprawdzić, czy wszystko się zgadza z tym, co jest napisane w danym fragmencie.

To właśnie (w każdym razie według mnie) powoduje taką niesamowitą popularność tej książki.

Nie wspomnialem tu o oczywistych sprawach (np. młodzież lubi to czytać, bo główna akcja dzieje się wokół trójki nastolatków), a to dlatego, żeby napisać w coś nowego i (chyba) ciekawego - ocena należy do was.