Wiem, że tym co napiszę, mogę urazić te osoby, dla których Harry jest ulubioną postacią, ale ponieważ finał sagi coraz bliższy, chyba należałoby zwrócić na to uwagę.

Otóż zauważcie, że Harry przez całe sześć lat swego pobytu w Hogwarcie, a więc wszystkie sześć tomów, zachowywał się jak kompletny naiwniak. Zgoda, za każdym razem w końcu pokonywał zło, ale czy rzeczywiście sam?

Mówcie co chcecie, ale ja uważam, że w co najmniej dwóch sytuacjach skórę uratowała mu interwencja przyjaciół lub przypadkowych person.

I tak było w przypadku na przykład Kamienia Filozoficznego, gdzie by wykończyć Quirrella i dokopać Czarnemu Panu niezbędne okazały się inteligencja Hermiony i spryt Rona.
W Komnacie Tajemnic Harry'ego uratował feniks Dumbledore'a i to dwukrotnie. Raz, kiedy oślepił bazyliszka i ponownie, kiedy uleczył ranę Harry'ego. Gdyby nie feniks, Harry szybko by zginął.
Podobnie w Departamencie Tajemnic. Harry nie zrobił prawie nic, poza rzuceniem paru zaklęć. Najwięcej śmierciożerców powaliła Hermiona. Wszędzie więc ratowała go czyjaś pomoc.

A Harry? Co on wyprawia? Wszystkim ufa, z wszystkimi się zaprzyjaźnia, wszystkim wybacza. Czy nie rozumie, że któreś z jego "wiecznych przyjaciół" może go zdradzić i to bez pardonu? Ciekawe, jaką miałby minę. Uważam, że jest on naiwny, a zło nie będzie miało problemu z zastawieniem na niego pułapki, chociaż bym tego nie chciał.

Jak przykład jego fatalnych wprost zdolności dedukcyjnych przytoczę fragment z czwartej części, kiedy to Harry, po kąpieli zażytej w łazience prefektów, przygląda się mapie Huncwotów. W gabinecie Snape'a dostrzega Barty'ego Croucha, czyli fałszywego Moody'ego. Rozumiem, że jeszcze wtedy nie znał jego tożsamości, ale jest jedno ale.

Dlaczego nie zastanowiło go, gdzie w tym czasie był rzekomy Moody? Bo skoro Harry myślał, że widzi obcego, na mapie musiałby być także Alastor Moody. Dlaczego Harry nie zauważył, że na mapie nie ma Moody'ego? Przecież Barty Crouch i Moody byli wtedy jedną osobą! Jak mógł nie zauważyć rzeczy tak oczywistej, jak brak Moody'ego na mapie?

To był właśnie przykład naiwności, który nie pozwolił Potterowi wykryć tożsamości szpiega wcześniej. (A pojawił się on chwilę po ugrzęźnięciu Harry'ego w stopniu-pułapce).
I co o tym sądzicie? Czy wobec powyższego można jeszcze wierzyć, że Harry pokona całe zło czarodziejskie. Bo mi ciężko jakoś w to uwierzyć...