Filtruj
Szukaj w:
Szukana fraza:


Opcjonalnie:
Gatunek:
Dozwolone:
Zakończone:
Parring:
Bohaterowie:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ostatnie
Artykuły Fan Fiction

Prorok Niecodzienny ...

Kategoria: Prorok Niecodzienny
Autor: Prefix użytkownikaProrok Niecodzienny

Przedstawiamy Wam szesnasty numer Proroka Niecodziennego, który tworzony był przez: Shanti Black,...
>> Czytaj Więcej

Zoë Wanamaker

Kategoria: Aktorzy
Autor: Prefix użytkownikaAneta02

Aktorka w Harrym Potterze wcielająca się w rolę Rolandy Hooch.
>> Czytaj Więcej

Julie Walters

Kategoria: Aktorzy
Autor: Prefix użytkownikaAneta02

Julie Walters, znana brytyjska aktorka, w Harrym Potterze zagrała postać Molly Weasley.
>> Czytaj Więcej

Godryk Gryffindor

Kategoria: Postacie
Autor: Prefix użytkownikaAneta02

Godryk Gryffindor jest jednym z wielkiej czwórki założycieli Hogwartu oraz niezwykle potężnym mag...
>> Czytaj Więcej

David Thewlis

Kategoria: Aktorzy
Autor: Prefix użytkownikaAneta02

Aktor wcielający się w postać wilkołaka Remusa Lupina.
>> Czytaj Więcej

Harry Potter. Podróż...

Kategoria: Recenzje
Autor: Angelina Johnson

Z okazji dwudziestej rocznicy wydania książki "Harry Potter i Kamień Filozoficzny", British Libra...
>> Czytaj Więcej

A co by było gdyby

Kategoria: Teorie, przemyślenia...
Autor: Prefix użytkownikaCaleighBlack

Neville Longbottom był Chłopcem, Który Przeżył?
>> Czytaj Więcej

>> Więcej artykułów! <<

[NZ]HGSS Dwa Słowa ...

Tytuł: HGSS Dwa Słowa Rozdział I - 8
Seria: HGSS Dwa Słowa
Gatunek: Dramat
Autor: Prefix użytkownikaAnni1111

Rok po Drugiej Wojnie Hermiona wpada na trop spisku w samym sercu Ministerstwa Magii. Spiskowcy c...
>> Czytaj Więcej

[NZ]Rozdział 1 - Ro...

Tytuł: Rozdział 1 - Rozterki Rona
Seria: Największy błąd w życiu?
Gatunek: Obyczajowe
Autor: Prefix użytkownikaNicram_93

Ron postanawia porzucić Harry'ego i Hermionę, będąc niezadowolonym z rezultatów poszukiwania hork...
>> Czytaj Więcej

[NZ]HGSS Dwa Słowa ...

Tytuł: HGSS Dwa Słowa Rozdział I - 7
Seria: HGSS Dwa Słowa
Gatunek: Dramat
Autor: Prefix użytkownikaAnni1111

Rok po Drugiej Wojnie Hermiona wpada na trop spisku w samym sercu Ministerstwa Magii. Spiskowcy c...
>> Czytaj Więcej

[NZ]Dziesięć sekund...

Tytuł: Dziesięć sekund szczęścia
Seria: Dziesięć sekund szczęścia
Gatunek: Romans
Autor: Alette

Widziała jak staje pod kominkiem, jak uciekają ich szanse&#8230; ale zanim zniknął, rzucił jej os...
>> Czytaj Więcej

[NZ]HGSS Dwa Słowa ...

Tytuł: HGSS Dwa Słowa Rozdział I - 6
Seria: HGSS Dwa Słowa
Gatunek: Dramat
Autor: Prefix użytkownikaAnni1111

Rok po Drugiej Wojnie Hermiona wpada na trop spisku w samym sercu Ministerstwa Magii. Spiskowcy c...
>> Czytaj Więcej

[NZ]Test, koleżanka...

Tytuł: Test, koleżanka i atak
Seria: Dziki pyłek
Gatunek: Przygodowe
Autor: Prefix użytkownikaKlaudia Lind

W Hogwarcie rozpoczyna się test, który ma zdecydować, kto dokona zaszczytu nauki w tej magicznej ...
>> Czytaj Więcej

[NZ]HGSS Dwa Słowa ...

Tytuł: HGSS Dwa Słowa Rozdział I - 5
Seria: HGSS Dwa Słowa
Gatunek: Dramat
Autor: Prefix użytkownikaAnni1111

Rok po Drugiej Wojnie Hermiona wpada na trop spisku w samym sercu Ministerstwa Magii. Spiskowcy c...
>> Czytaj Więcej

>> Więcej fan fiction! <<
Statystyki
Online Statystyki
Goście online: 41
Administratorzy online: 0
Aktualnie online: 0 osób
Łącznie na portalu jest
42,472 osób
Ostatnio zarejestrowany:

Rekord osób online:
Najwięcej userów: 216
Było: 20.06.2018 14:06:28
Napisanych artykułów: 973
Dodanych newsów: 9,197
Zdjęć w galerii: 20,093
Tematów na forum: 3,326
Postów na forum: 301,913
Komentarzy do materiałów: 212,193
Rozdanych pochwał: 3,010
Wlepionych ostrzeżeń: 4,134
Puchar Domów
Aktualnym mistrzem domów jest  GRYFFINDOR!

Gryffindor
Punktów: 2972
uczniów: 2887
Hufflepuff
Punktów: 1431
uczniów: 2737
Ravenclaw
Punktów: 814
uczniów: 3733
Slytherin
Punktów: 479
uczniów: 2948

Ankieta
Jaki kawał wykręcisz na zakończenie roku?

Razem z bliźniakami Weasley farbuję panią Norris na różowo
21% [14 głosy]

Zamieniam w ślizgawkę wszystkie schody w Hogwarcie, a Draco mi w tym pomaga
24% [16 głosów]

Dosypuję środek przeczyszczający do jedzenia i blokuję wszystkie toalety w zamku, zostawiając tylko jedną
10% [7 głosów]

Żaden, siedzę z Hermioną w bibliotece. Głupie żarty, to nie dla mnie
9% [6 głosów]

Wraz z Harrym zakradam się do gabinetu Snape'a i zmieniam wszystkie jego szaty na mugolskie sukienki
18% [12 głosy]

Z pomocą Rona czaruję kawałki kurczaka tak, że ożywają i zaczynają atakować Ślizgonów
4% [3 głosy]

Ginny pomaga mi dolać eliksiru miłosnego do napoju Pansy Parkinson, a ta zakochuje się w Slughornie
12% [8 głosów]

Wraz z Nevilem wypłaszam wszystkie sowy z sowiarnii
1% [1 głos]

Ogółem głosów: 67
Musisz zalogować się, aby móc zagłosować.
Rozpoczęto: 05.06.18

Archiwum ankiet
Ostatnio w Hogwarcie
GryffindorAneta O'Carrick ostatnio widziano 24.06.2018 o godzinie 23:46 w Kuchnia
Slytherin[P] Gordian Stella ostatnio widziano 24.06.2018 o godzinie 20:34 w Kuchnia
GryffindorAneta O'Carrick ostatnio widziano 24.06.2018 o godzinie 20:26 w Kuchnia
Slytherin[P] Gordian Stella ostatnio widziano 24.06.2018 o godzinie 20:06 w Kuchnia
GryffindorAneta O'Carrick ostatnio widziano 24.06.2018 o godzinie 20:03 w Sala wejsciowa
Slytherin[P] Gordian Stella ostatnio widziano 24.06.2018 o godzinie 19:50 w Sala wejsciowa
[NZ] Opowieści Dwunastu i Jednej Nocy
Spojrzenie na życie osobiste Harry’ego Pottera z nieco innej perspektywy.
Autor: Prefix użytkownikaZireael
Gatunek: Romans
Ograniczenie wiekowe: +16
Przeczytano 1020 razy.
Rozdziały: [1], [2], [3].
NOC PIERWSZA
Z dedykiem dla Shanti, bo mnie natchnęła!

Duże uczucia wymagają dużych słów. Rozpacz, miłość, wściekłość. Najwyższe stadium emocji, które kumulują się w człowieku i próbują znaleźć ujście. Regulowane nie wybuchną, nie rozwiną się. Lecz jeśli ktoś skrywa je w sobie przez bardzo długi czas - mogą spowodować ogromne szkody dla wszystkich wokół.
Zalicza się do nich również nienawiść. Ogień odpowiednio podsycany w końcu musi zmienić się w pożar. Bardzo trudno potem nad nim zapanować, ugaszenie jest praktycznie niemożliwe. Ale, jak to mówią, należy zwalczać ogień ogniem, a nienawiść innym, równie silnym uczuciem. Niby bliźniaczym, a jednak tak różnym.
Nienawiść względem drugiego człowieka to deklaracja wojny. Kłótnie, bójki i krzyki stają się porządkiem dziennym, przyzwyczajeniem. Po dłuższym czasie nawet to może sprawić, że człowiek się uśmiechnie, bo jest to moment, w którym może pozbyć się negatywnych emocji ze swojego wnętrza.
Nie trzeba być więc geniuszem, żeby zgadnąć, że nienawiść może przemienić się w coś innego.

- Może zacznę się przekonywać do eliksirów. - Ron z lubym uśmiechem splata dłonie na karku i przeciąga się. - Ze Slughornem to jednak zupełnie inna bajka.
- Przynajmniej nie wali cię książką w głowę, jak to miał w zwyczaju Snape - zauważa Hermiona, chichocząc pod nosem.
- Właśnie! Wreszcie nie mam guza, który burzył moją idealną fryzurę.
- Twoje co? Ty w ogóle widziałeś kiedyś grzebień?
- Ależ oczywiście! Stosuję go regularnie, rano i wieczorem!
Eliksiry to była nasza ostatnia lekcja, więc na dworze zaczyna już się robić ciemno. Ja znowu całą godzinę zastanawiałem się, w jaki sposób wyciągnąć od profesora Slughorna wiadomość, o którą prosił mnie Dumbledore. Nie mogę pozbyć się tego z głowy, bo też nie mogę znaleźć rozwiązania. Nie mam właściwie nic. Więc od czego zacząć...
- Harry? Hej, obudź się!
Mrugam kilkakrotnie i podnoszę spojrzenie na Hermionę, która macha mi dłonią przed twarzą.
- Yy... Jestem, jestem. Coś się stało?
- Idziemy do kuchni, bo Ron zaraz padnie z głodu. Idziesz z nami?
Na potwierdzenie słów dziewczyny z brzucha rudzielca wydobył się niezidentyfikowany dźwięk. Coś pomiędzy rykiem hipogryfa a ujadaniem psa.
- To chodźmy, bo jeszcze zje nas w całości - odpowiadam z uśmiechem i razem kierujemy się do Lochów.
Obecne Eliksiry to miła odmiana od ciągłego siedzenia w ciemnicy. Snape wciąż nie rusza się ze swojego gabinetu, mimo że w końcu zdobył upragnioną posadę nauczyciela Obrony Przed Czarną Magią. Mam wrażenie, że nawet gdyby miał nam wytłumaczyć działanie najprostszego zaklęcia, to by zniechęcił wszystkich po kilku minutach.

Po ścianach zimnego labiryntu Lochów echem odbijają się nasze kroki i głośny śmiech powodowany kolejnym dźwiękiem brzucha Rona.
Gdy skręcamy za róg w kierunku kuchni, nagle zatrzymuję się w miejscu. Jeszcze nie jest wystarczająco późno, a im bliżej ze Slughornem będę, tym lepiej.
- Wiecie co... Ja chyba sobie dzisiaj odpuszczę jedzenie - zaczynam niepewnie i uśmiecham się, żeby wypaść wiarygodnie. - Jestem okropnie zmęczony i...
- I idziesz do Slughorna - przerywa mi Hermiona, kręcąc sceptycznie głową. - Wiesz, że twoje zachowanie może się wydać podejrzane? I mówię ci o tym ja, a nie on sam, więc weź to pod uwagę.
- Hermiona, ja muszę...
Tym razem przerwało mi kolejne burczenie brzucha, które już awansowało do ryknięcia Rogogona.
- Dobra. Rób, co chcesz, ja idę jeść - jęczy bliski omdlenia Weasley i szybkim krokiem oddala się w kierunku kuchni. Hermiona jeszcze posyła mi znaczące spojrzenie i biegnie za nim. Nie sądziłem, że kiedyś będę wdzięczny za to, że Ron musi jeść praktycznie bez przerwy.
Ich głosy po chwili znikają za ramą obrazu, a ja z westchnieniem zaczynam iść w kierunku wyjścia. Sam nie wiem, co ja właściwie chcę Slughornowi powiedzieć.
"Dzień dobry, to ja, sławny Wybraniec. Na pewno chce pan przeprowadzić ze mną wywiad, więc oto jestem!" Na Ritę Skeeter pewnie by to podziałało. Gorzej, że mam przed sobą bardziej doświadczoną osobę.
Idąc korytarzem po chwili zaczynam słyszeć poza moim, echo kroków kogoś innego. Zatrzymuję się w miejscu i ze zmarszczonymi brwiami nasłuchuję. Jeśli to któryś z profesorów, a szczególnie Snape, to bankowo dostanę szlaban.
Stoję na środku korytarza bez ruchu, nasłuchując tylko jak odgłos kroków staje się coraz głośniejszy, jednak bicie serca niemal całkowicie go zagłusza. Przełykam ślinę i zagryzam wargę, żeby nie wydobyć z siebie żadnego głosu, dłonie zaciskam na krawędzi szaty.

I wtedy wychodzi zza rogu. Jego sylwetka jest nieco ukryta w mroku, schowana przed moim wzrokiem, ale doskonale potrafię go rozpoznać. Pewna siebie postura, szybki krok, idealnie ułożone włosy. Nikt inny w szkole nie reprezentuje sobą takiej postawy. Jedyne, czego mu brak, to szyderczego uśmiechu, który zawsze mu towarzyszy w mojej obecności. Teraz jest poważny. Może nawet wściekły.
Wstrzymuję oddech, kiedy mnie nie zauważa i idzie dalej. Najwyraźniej pogrążony we własnych myślach nie zwraca uwagi na otoczenie. Wzdycham z ulgą, gdy prawie znika w innym korytarzu. I to był mój błąd.
Malfoy zatrzymuje się w miejscu, najwyraźniej słysząc odbijające się echem westchnienie i odwraca głowę, żeby skrzyżować spojrzenie z moim. "Pięknie, Harry, jeszcze tego ci dzisiaj brakowało." Besztam się w myślach, ale nie daję po sobie poznać, że w jakimkolwiek stopniu się zdenerwowałem.
- Potter! - Draco swoim zwyczajem uśmiecha się, a ja wreszcie mam przeczucie, że wszystko wróciło do normy. Wszystko, poza moim sercem. - Gdzie się szwendasz po nocy?
- Nie twoja sprawa, Malfoy - warczę, starając się pozbyć przyspieszonego oddechu, który nie chce się uspokoić. Serce również wali jak młot. Gorzej, że nie bije tak z powodu strachu. To coś zupełnie innego.
- Gdzie twój rudzielec i ta szlama? - Wolnym krokiem zaczyna iść w moją stronę, mi nogi wrosły w ziemię. Nie mogę się ruszyć, siłą zmuszam się do wyduszenia kolejnych słów.
- A twój Goryl i murzyn? Odmówili sprawowania fuchy twoich ochroniarzy? - Uśmiecham się pod nosem, próbując pozorować ważenie wyluzowanego.
Chłopak jest już na tyle blisko, że w blasku pochodni mogę zobaczyć więcej szczegółów. Szare oczy jak zwykle mrożą wszystko stalowym blaskiem i zmuszają do spuszczenia wzroku. Blada cera odbija światło pochodni, niemal razi po oczach.
Wąskie usta, wygięte w cudownym uśmiechu.
Szyderczy uśmiech, prześladujący mnie dosłownie wszędzie.
- Nie potrzebuję ich, żeby rozprawić się z kimś takim, jak ty.
- Uważaj na słowa - warczę i sięgam po różdżkę, ale on jest szybszy. Doskakuje do mnie i chwyta za nadgarstki, przygważdżając moje ciało do zimnej, wilgotnej ściany korytarza.
Mam wrażenie, że przez niego oddech więźnie mi w gardle.

Jest blisko. Stanowczo zbyt blisko.
Jego dłonie na moich rękach. Jego wzrok na moim ciele. Jego usta przy moim uchu.
Przechodzi przeze mnie dreszcz rozkoszy.
Mam ochotę uderzyć go w twarz.
- Puść mnie. - Staram się wyrwać z jego uścisku, panicznie chcę stąd uciec, bo moje serce nie chce współpracować z trzeźwym myśleniem. Po chwili tracę kontrolę nawet nad własnym ciałem, które przestaje się opierać i tylko stoi w miejscu. Tylko czeka na to, co wydarzy się dalej.

Od chwili naszego pierwszego spotkania wiedziałem, że Malfoy nie jest osobą, z którą łatwo przyjdzie mi nawiązać kontakt. Po tym, jak trafił do Slytherinu, nie chciałem mieć z nim nic wspólnego, a sam jego dom napawał mnie niepokojem, dziwnym uciskiem w żołądku.
Z każdym kolejnym rokiem przekonywałem się tylko, że miałem absolutną rację co do jego osoby. Wredny, tchórzliwy, egoistyczny laluś, który myśli, że ojciec ochroni go przed wszystkim. Chciałem mu udowodnić, jak bardzo się myli. Stał się przekleństwem całej szkoły, a moim w szczególności. Nie odpowiadało mu, że jestem Wybrańcem, naśmiewał się i drwił z moich przyjaciół, chciał być panem całej szkoły.
Wtedy zdałem sobie sprawę, że go nienawidzę. Nienawidzę bardziej niż kogokolwiek, bo mając wybór gnębi każdego, kto się nawinie.
Szkoda tylko, że nie zauważyłem, kiedy ta nienawiść zmieniła się w coś innego. W uczucie do jego dłoni, włosów, uśmiechu.

Do jego spojrzenia, które teraz przewierca mnie na wylot. Wszystko, cała ta sytuacja wydaje się tak absurdalna, nierealistyczna i śmieszna, że chcę zaśmiać mu się w twarz. Draco stał się osobą bez której moje życie byłoby puste, bez wyrazu. Teraz czuję to bardziej, bo bez swojej obstawy pozwala sobie na chociażby dotknięcie.
- Co jest, Potter? Boisz się? - Czuję, jak się uśmiecha. Pewnie zauważył drżenie mojego ciała, kiedy owiał oddechem moją szyję. Przeklinam się w myślach i kilkakrotnie powtarzam to, co chcę mu odpowiedzieć. ’Odwal się, Malfoy. Odwal się, Malfoy.’
- Oddaj się, Malfoy - dukam wolno pod nosem i w tym momencie żałuję, że w ogóle istnieję. Jego cichy śmiech rozbawienia do reszty mnie rozbraja i grzebie ostatnie resztki godności.
- Oddać się? Tobie? Oj nie, będzie zupełnie na odwrót.

Nie wiem, czy chce się nade mną pozbierać, czy to nowy rodzaj tortury, którą wymyślił specjalnie dla mnie. Na szyi, tuż pod uchem czuję dotyk jego mokrego języka, który znaczy ślad aż po linię szczęki. Staram się z całych sił powstrzymać jęk, niestety bezskutecznie. Mam wrażenie, że echo potoczyło się przez całą szkołę i każdy już wie, co tu się dzieje. Co robię tutaj z moim marzeniem wrogiem.
Nie mam siły, żeby go odepchnąć. Nie, inaczej. Nie mam nawet ochoty tego robić. Jego zimne usta rozgrzewają moje ciało, a ja balansuję na granicy świadomości. Odchylam głowę do tyłu i przymykam oczy, dając mu otwarty dostęp do szyi, co on przyjmuje z wyraźnym zadowoleniem. Liźnięcia po chwili zmieniają się w równie mokre pocałunki, dotyk zębów na skórze zmusza do wydawania zduszonych okrzyków.
Obnażył mnie. Obnażył to, czego nie chciałem pokazać nawet przed samym sobą. Nie wiem, skąd wiedział i dlaczego tak to wykorzystuje. Jutro pewnie będzie śmiał mi się w twarz. O ile pożądanie pozwoli mi dożyć jutra.

Nagle odrywa usta od mojej szyi, a ja wreszcie mogę spojrzeć w jego oczy. To, co w nich widzę, zupełnie mnie dezorientuje. Nie patrzy złośliwie, wrogo czy z rozbawieniem. Nawet nie patrzy z niechęcią. W jego oczach widzę odbicie tego, co sam czuję. Jakby też to czuł. Pożądliwym wzrokiem wodzi od moich oczu do ust i z powrotem. Nawet nie zauważam, kiedy jego dłonie przemieszczają się z nadgarstków na biodra.
To sprawia, że tracę wszelkie hamulce. Nie spuszczając wzroku z jego oczu delikatnie rozchylam wargi. Nie martwię się konsekwencjami. Mam gdzieś, że ktoś może zaraz tędy przejść. Po prostu chcę, żeby to zrobił.
I to robi.
Moje spierzchnięte ze zdenerwowania usta po chwili znajdują to, czego szukały. Całuje mnie zimnymi wargami, a ja mam wrażenie, jakby mnie tam w ogóle nie było. Jakbym był gdzieś daleko, w świecie bez zła, bez gniewu, bez zmartwień. Chcę tam zostać. Zostać na zawsze. Z nim.
Pocałunek nie trwa długo, choć chcę, żeby trwał wieczność.
Malfoy odrywa się ode mnie po kilku sekundach, robi krok w tył. Sam wydaje się być zaskoczony tym, co przed chwilą zrobił. Stoimy tak, mierząc się spojrzeniami, oddzieleni ścianą szybkich oddechów, których nie potrafimy opanować.
Chcę się odezwać, powiedzieć cokolwiek, zareagować, ale nie jestem w stanie. Nie mam siły, głosu w gardle.

Wtedy się uśmiecha. Nie wrednie, nie złośliwie. Szczerze i ciepło. Nie sądziłem, że stać go na taki uśmiech.
- Do zobaczenia, Potter. - Jego głos jest trochę rozedrgany, włosy potargane, twarz lśniąca od potu. Odwraca się i odchodzi. Po prostu, bez niczego więcej. Wolnym krokiem oddala się wzdłuż ściany korytarza. Na końcu jednak się odwraca, ponownie z uśmiechem. - Oby jak najszybszego.

Nie wiem, co się stało potem. Jak znalazłem się w dormitorium, z książką Księcia Półkrwi pod poduszką. Jak udało mi się ruszyć z tamtego miejsca pod ścianą. Jak udało mi się opanować rozszalałe serce przynajmniej do tego stopnia, żeby nie wybuchło. Nie wiem i nie chcę wiedzieć. Zerkam niepewnie w stronę łóżka Rona, który - najedzony i szczęśliwy - śpi w najlepsze, pochrapując co jakiś czas. Pewnie jutro Hermiona zasypie mnie pytaniami odnośnie rozmowy ze Slughornem, u którego nawet nie byłem. W tym czasie umierałem ze szczęścia próbowałem jakoś uwolnić się spod czaru, który rzucił na mnie Malfoy. Bo na pewno posłużył się zaklęciem lub eliksirem, innej możliwości nie ma.
Przenoszę spojrzenie na okno i wzdycham cicho. On jest Śmierciożercą, tylko ja potrafię to dostrzec. Wszyscy inni bronią go młodym wiekiem, a to przecież nic nie znaczy. Zupełnie nic. Blady blask księżyca oświetla moją twarz, jego okrągła powierzchnia mnie obserwuje, czyta moje myśli. Wie o mnie całą prawdę, którą sam staram się przed sobą przekłamać.
To był po prostu sen koszmar, nic więcej. Jak się rano obudzę, niczego nie będę pamiętać, bo tak naprawdę nic się nie wydarzyło.

Nienawiść to wciąż nienawiść. W żaden sposób nie da się jej pozbyć, a tym bardziej nie w taki.

Na pewno...

Komentarze
avatar
Angelina Johnson  dnia 01.03.2018 15:24
Nie lubię tego parringu, ale muszę przyznać, że mnie pozytywnie zaskoczyłaś! Twoje postacie tak niezbyt przypominają mi ich pierwowzory, ale nie da się chyba zachować charakteru Harry'ego w tego typu utworach. Ron jak to Ron, został zrównany u ciebie to głupiego śmieszka, który na dodatek jest wiecznie głodny. Hermiona to jęczybuła, która lata za Ronusiem i przy okazji stara się udzielać mondre rady. Skoro tak już te postacie wykorzystałaś, to mam nadzieję, za wiele wątków z nimi tutaj nie będzie ;D

Sam Harry to takie rozlazłe masełko, które samo nie wie czego chce i po co w ogóle oddycha. Jednak fragment tego spotkania z Draco jest naprawdę gorący. Podoba mi się. Ładnie zbudowałaś atmosferę, doprowadziłaś ją do maksimum i szybko odpuściłaś. Aż czytelnikowi chce się więcej, a przypominam, że nie lubię tego parringu haha. Dlatego nie wiem jak to zrobiłaś, ale brawo! Trochę tylko mi się nie podoba, że Draco po wszystkim nie wrócił do swojego wywyższającego się uśmiechu. Ja sama uśmiałam się przy pomyłce Harry'ego z tym "odwal się". Niezłe.

Jestem ciekawa jak to się potoczy, chociaż liczę, że trochę zwolnisz tempo, bo masz jeszcze jedenaście i jedną noc do wykorzystania. Nie powinnaś więc nam zaserwować tak szybko wszystkiego Eyebrows
avatar
Prefix użytkownikaKlaudia Lind  dnia 01.03.2018 20:48
Początek mi się bardzo spodobał. Ten fragment o nienawiści bardzo dobrze wprowadza do całego opowiadania i wiele wyjaśnia.
Nigdzie nie ostrzegłaś co to za parring, więc byłam mocno zaskoczona, bo myślałam, że chodzi o Harry'ego i Ginny, a tu takie cośxD
Co prawda przypomniało mi się potem jak pisałaś o tym na sb, więc mogłam się domyśleć.
Ogólnie ładnie piszesz i budujesz napięcie, tylko nigdzie nie wspomniałaś, że Draco naśmiewał się z rodziców Harry'ego i moim zdaniem takie uczucie między nimi to duża abstrakcja.
Jakoś nie wyobrażam sobie, żeby do tego stopnia mu wybaczył, ale to tylko moje zdanie, może to kiedyś bardziej rozbudujesz i mnie przekonasz ;)
avatar
Wioletta  dnia 02.03.2018 14:39
Nie cierpię narracji pierwszo osobowej. I wybacz, ale tutaj kompletnie nie mogłam jej znieść. Przez to miałam problem by przebrnąć do końca. Co do treści, parring jak parring. Dzięki, że to są rówieśnicy, a nie stary oblech i Potter.. Bo to jest zawsze obrzydliwe, chyba rzadko kto zdaje sobie sprawe, ze to podchodzi pod pedofilie, ale to innym razem.

Liczyłam, że jak Draco złapał Harry'ego za dłonie to ten od razu skradnie mu pocałunek, a Malfoy będzie oburzony czy coś... Za szybko oboje tego chcą. Mogli chociaz udawać, że któryś nie chce..Zobaczymy co będzie dalej.
avatar
PaulaSmith  dnia 02.03.2018 14:44
BARDZO FAJNIE ZBUDOWANE NAPIĘCIE! A to dla mnie bardzo ważne. Powolutku do po nitce do punktu kulminacyjnego. Ładnie operujesz narracją pierwszoosobową, za którą nie przepadam, ale tu mnie ona nie denerwuje i się sprawdza. Podoba mi się, że to uczucie Harry`ego nie jest od razu wielkie, takie z dupy, tylko wynika z czegoś. Że jest dla niego zaskoczeniem. Że spotkanie nie jest naciągane. Że trochę mogło tak być, jak to sobie umyśliłaś. Więc duży szacun!

Zaznaczę, że też nie lubię tego parringu, ale zrobiłaś to po mistrzowsku tak, że chętnie czytałam, i co więcej z ciekawością czekam na następną część.
avatar
Prefix użytkownikaShanti Black  dnia 02.03.2018 23:03
Mega jest. Propsik i to duży za czas teraźniejszy w opowiadaniu, bo rzadko się zdarza, że wychodzi dobrze, ale Tobie wyszło! Narrację jestem w stanie przeżyć, bo może uda mi się utożsamić z Potterem. Ogólnie jest świetnie. Dobrze budujesz napięcie, więc czekam na więcej i wincyj. Dej.
Ron w sumie wyszedł jak w większości potterowskich opowiadań, ale jestem do niego przyzwyczajona xD
I dziękuję za dedykację Love
Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.
Oceny
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Facebook
Shoutbox
Musisz się zalogować aby wysłać wiadomość.

Księżna Półkrwi
25.06.2018 01:39
Sciana

Szef Biura Aurorów
25.06.2018 00:57
Nie ma to jak reklama xD

Świetny czarodziej
25.06.2018 00:36
Przerabia się tylko grecką w szkołach

Szef Biura Aurorów
25.06.2018 00:35
Katherine_Pierce, dobranoc, postaram się nie rozwalić serwera jezyk

Szef Biura Aurorów
25.06.2018 00:34
Stworzeniu świata nie wiem, o co tym myśleć...

Współpraca
Najaktywniejsi

1) Prefix użytkownikafuerte

Avatar

Posiada 40807 punktów.

2) Prefix użytkownikaShanti Black

Avatar

Posiada 40114 punktów.

3) Prefix użytkownikamonciakund

Avatar

Posiada 32789 punktów.

4) Prefix użytkownikaulka_black_potter

Avatar

Posiada 32401 punktów.

5) Prefix użytkownikabatalion_88

Avatar

Posiada 31890 punktów.

6) Prefix użytkownikalosiek13

Avatar

Posiada 30518 punktów.

7) Prefix użytkownikaYourSmile

Avatar

Posiada 29744 punktów.

8) Prefix użytkownikaMarcus Clinton

Avatar

Posiada 28968 punktów.

9) Prefix użytkownikaania919

Avatar

Posiada 28446 punktów.

10) Limonka

Avatar

Posiada 28147 punktów.

Losowe zdjęcie
Powered by PHP-Fusion copyright © 2002 - 2018 by Nick Jones.
Released as free software without warranties under GNU Affero GPL v3.
Theme by Andrzejster
Copyright © 2006-2015 by Harry-Potter.net.pl
All rights reserved.
Wygenerowano w sekund: 0.13