Rozdziały: [1], [2], [3], [4].

Trochę długo zajęło mi napisanie tego rozdziału, przepraszam, że musieliście tyle czekać. Najlepiej opisała naszą pracę moja kochana siostrzyczka Fullmoon tymi słowami:

"Tak by to wyglądało gdybyśmy razem mieszkały w Hog:
- I jak tam full z rysunkami?
- Kicha. Jak ci idzie pisanie?
- No zgadnij.
- Ile mamy czasu?
- Niewiele.
- To może jeszcze jednego smażonego ziemniaczka?"

Dziękuję jej za wspólne wymyślanie dalszych losów i za słuchanie mojego marudzenia. Ona jest też autorką ilustracji. Brawka! Dłużej nie przedłużam, startujemy z następnym rozdziałem!



Nowa Strażniczka

Wszystkie pochodnie w sali, w której jesteśmy, rozbłysnęły jasnym światłem, co oznacza rozpoczęcie ceremonii. Każdy kandydat stał dumnie na końcu pomieszczenia na wielkiej scenie. Za nami ogromne, drewniane drzwi otworzył pomocnik władcy, a zaraz po tym stanął w nich Król Barlom Czekochciej. Przypatrz się dobrze, byś zapamiętał jego majestatyczność. Mówisz, że on jest przystojny? Hmm, może i masz rację. Skłoń się, no już! Tego wymaga etykieta. Dobrze. Idzie uśmiechnięty od ucha do ucha krokiem sprężystym, najwyraźniej jest w bardzo dobrym humorze. Szczerze mówiąc, ja też! O, już stoi na scenie! Przykłada różdżkę do szyi by „pogłośnić” swój głos.
- Cześć Hungroni! Mam nadzieję, że nikogo nie brakuje? W takim razie oficjalnie ogłaszam nabór na Strażnika naszego królestwa! Przed wami kandydaci! Przedstawcie się nam, proszę - mówi król rozbawionym głosem zaglądając za siebie, dając znak do kogo wypowiada te słowa. Strażniczka Fullmoon nie podziela raczej entuzjazmu króla. Wybór Strażnika jest bardzo ważny, ponieważ Dietosławni atakują nasze ziemie i ludzi, powoli Hungroni zanikają. Później ci o tym opowiem. A Fullmoon... Pytasz się, gdzie jest ta strażniczka? Tam, widzisz? W rogu sceny stoi. Macha do nas! Odpowiedzmy jej. Och, zaczynają się przedstawiać! Teraz bądź cichutko jak makiem zasiał...

- Nazywam się Veronica Smile - mówi ta stojąca najbliżej Strażniczki Fullmoon, która oparta o ścianę usilnie próbowała nie ziewnąć. Zazdroszczę tej kandydatce cudownych włosów, też chciałabym mieć taką rudą czuprynę, a nie moje podniszczone kudły. Swoją drogą, Veronico, uważam, że założyłaś świetną sukienkę, idealnie podkreśla twojego zielone oczy, podobnie ta dżinsowa kamizelka. Tylko powiedz mi, co to za obrzydliwy make-up? Totalnie do ciebie nie pasuje!
- Skąd pochodzisz, czym poza jedzeniem się interesujesz? - pyta król. - Opowiedz nam o sobie!
- Uczyłam się w Beauxbatons, jestem tej akademii absolwentką. - Aha! Już wiem dlaczego jesteś taka piękna, Veronico! Grr! Głos też niczego sobie, słodki jak babeczka... - Chyba poza jedzeniem uwielbiam fotografować. Jestem odpowiedzialna i się nie spóźniam. Pochodzę z Krainy Słodkości.
- Znakomicie! A ty, mógłbyś się przedstawić? - tym razem król Barlom zwrócił się do grubego, niskiego chłopaczka w dżinsowych ogrodniczkach i koszulce tego samego koloru, jaki miała sukienka Veronici. Ohydny typ! Jeszcze całkowicie jest umorusany na twarzy czekoladą! Totalnie nieapetyczny! Tłuszcz wylewał się z jego cielska. Aż gęsiej skórki dostałam! Przez to, że tłuścioch stał obok Veronici mam wrażenie, że są z dwóch różnych światów. Co? Och, wybacz, zamyśliłam się. Co to Kraina Słodkości? W Hungrydorze są trzy Krainy: Kraina Słodkości właśnie, inaczej nazywana Deserową, Kraina Menu, skąd ja pochodzę oraz Kraina Ziemniaka. Z tej ostatniej wywodzi się Strażniczka Fullmoon.
- Joe Pommesfrittes, kocham jeść i nic poza tym. Przeniosłem się tu, gdy byłem na czwartym roku wśród Krukonów. Ja również trafiłem do Krainy Słodkości. Właśnie! Ma może wasza wysokość coś do jedzenia? - O mój Boże, jak można na takiej ceremonii...
- Owszem, łap. - Władca wyjmuje coś z kieszeni królewskiego płaszcza. Trzymaj mnie, żebym przypadkiem nie zemdlała... Batonik! Właśnie go dostał Joe! Choć bardzo chcę się powstrzymać, nie dałam rady, pociekła mi ślinka. Nie ma się z czego śmiać! To wcale nie jest śmieszne! Dobra, chichocz sobie dalej, ja wolę posłuchać kandydatów.

Następny w kolejce jest mój przyszły mąż... znaczy się ten przystojniak... ale on będzie mój, zobaczysz jeszcze! Znowu się ze mnie śmiejesz. Może to i dobrze, myślałam, że nie mam talentu do poprawiania ludziom humoru.
- Rodzice nadali mi imię Benjamin, a w spadku zostawili nazwisko Williams, jaśnie panie - rzekł z dostojnością przystojniak, ciacho roku. Co ja gadam! No i jeszcze tak pięknie mówi! Jak świetnie się przedstawił! Na hundoga króla! - Moim hobby jest spalanie kalorii na siłowni. Wie król, najpierw masa, potem rzeźba, więc jedzenie stanowi dużą część mojego życia. Jestem z Alei Śniadaniowej.,
- Ach tak. - Barlom Czekochciej na sekundę zmrużył oczy z niesmakiem, lecz trwało to za krótko, by Benjamin to zauważył. A ja już wiem, że z pewnością Williams nie wpadł w łaski pana. Oj nie. Płakać mi się teraz chce! Hmm? Och, dzięki, że próbujesz mnie pocieszyć. Co? Teraz czas na tą czternastolatkę? Dobra, w takim razie polamentuję sobie później. Może jednak będzie szansa? Chociaż jak teraz powiedział, że lubi spalać kalorie na siłowni to nie wiem, czy jednak go nie lubię. Nie wydaje się prawdziwym Hungronem, bo my jemy i niezbyt zwracamy uwagę na ciało. Nie jest tak, że nie ćwiczymy, bo dużo jest osób wśród nas, które uwielbiają sport. My po prostu nie robimy tego po to, by spalić kalorie. Ćwiczymy, by spędzać miło czas. Wiadomo przecież, że posiłek lepiej smakuje po wysiłku! A jeśli... jeśli przystojniaczek jest Dietosławnym w przebraniu? Tylko nie to! Czuję się teraz niezręcznie!

- Wasza wysokość, przyjaciele nazywają mnie Knedlem lub Knedlikiem. Wcześniej byłam Puchonką na czwartym roku. Najbardziej kocham ziemniaki, ale tak naprawdę mało jest rzeczy, których bym nie zjadła. Do wyjątków należy wątróbka i wszystkie ryby poza łososiem. W duszy mi gra i śpiewa - dosłownie, przyrzekam! Lubię też rysować, ale oczywiście nie tak ładnie jak moja siostra, Fullmoon. - Co? To ona jest... jej siostrą? Jak mogłam to przeoczyć? Jak teraz na nią patrzę, widzę duże podobieństwo. Obydwie mają długie, piękne włosy, podobne zainteresowania, styl mówienia...
- Och, to niesamowite! Hungroni, oto wszyscy kandydaci! Kto wam wpadł w oko? - pyta król, a ja już wiem, jak mogę mu odpowiedzieć. Nie, nie powiem ci. Ależ głośno się zrobiło! Wszyscy teraz gadają o kandydatach... - Ehem? Hungroni? Cisza... Zamilczcie na chwilę!
- Och, król się zdenerwował - szepcze dziewczyna obok nas. - Lepiej być cicho teraz. - Geniusz!
- Strażniczko Fullmoon, przynieś proszę Czarę Wybrańców. - Spojrzał na nią. Ty też widzisz w jego oczach coś więcej niż prośbę i roztańczone szczęście? Coś na wzór troski, wielkiej przyjaźni...

Skoro czekamy, mogę przybliżyć ci trochę Krainy. Jak wiesz, ludzie trafiają tutaj, do Hungrydoru, kiedy uświadomią sobie jak bardzo kochają jedzenie. No właśnie. W takim razie jak to się dzieje, że trafiają do różnych Krain? Wbrew pozorom nie jesteśmy w środku królestwa. Znajdujemy się w Krainie Słodkości, co chyba cię nie zdziwiło po tym, jak dowiedziałeś się o nazwie zamku. Trzy Krainy leżą obok siebie na kształt koła, a pośrodku jest Polanka Hungronów, to na niej się zazwyczaj pojawiają nowi mieszkańcy. Ty zostałeś tu sprowadzony przeze mnie, dlatego twoja sytuacja wygląda nieco inaczej. Na Polance poustawiane są trzy stoły, a jak się pewnie domyślasz, symbolizują one trzy Krainy. Na jednym z nich są położone różne słodycze, czekolada morelowo-marcepanowa, kisiel o smaku gorącej malinki, pudding karmelowy, który swoją drogą uwielbiam, tort truskawkowy z nutką mango albo korzenne ciasteczka w kształcie widelców czy noży. Oczywiście jest tych słodyczy więcej, ja wymieniłam te, które najbardziej mi smakują. Na drugim leży wszystko zrobione z ziemniaków: frytki, zarówno te proste jak i falowane, zapiekane pyry z piekarnika, chipsy o paprykowym, wspaniałym smaku i ziemniaczane, ze śmietanką i cukrem, cudowne placki. Na ostatnim ze stołów są wazy z zupami, moją ulubioną zupą jest ta dyniowa z chmurką chrzanową, te smaki idealnie do siebie pasują, serio. Także pomidorówka ze świeżych pomidorów często kusi wzrok. Ale nie tylko zupy się na tym stole znajdują – na ogromnych, porcelanowych talerzach w czerwone kropki są takie cudeńka jak najprawdziwsze spaghetti z niezwykle długaśnym makaronem albo oryginalna włoska pizza ze wspaniałym serem idealnie roztopionym i sosem czosnkowym czy pomidorowym. Nowy Hungron pojawia się na środku Polanki, przed tymi stołami, którymi nazywamy Stołami Wyboru, ponieważ dzięki nim wiadomo, do jakiej Krainy owy ktoś trafi. Jest oczywiście cała ceremonia, bo na pograniczu Krain stoją ich przedstawiciele, ale są poukrywani tak, by nowy Hungron ich nie zauważył. Przybysz podchodzi do stołu, który wygląda mu najsmaczniej - albo do tego, gdzie leży jedzenie, na które właśnie ma ochotę. Co? To głupie? Niezupełnie. Tak działa magia u nas - masz ochotę na to, co najbardziej lubisz. Wiem, trochę brzmi dziwnie i pewnie straszny mętlik ci w głowie zrobiłam, ale niedługo tam pójdziemy i wszystko zobaczysz. Tymczasem patrz, oto Czara Wybrańców!



Tak, dobrze widzisz, to jest nic innego jak ogromna puszka Coli. Ponoć powstała w dość śmieszny sposób - Barlom, ehem, znaczy się król Barlom, pijąc colę w oryginalnej puszce nie miał pojęcia, jak można wybrać Strażników. Zwykłe głosowanie wydało mu się nudne, w końcu było takie... zwykłe. Nic nadzwyczajnego. Czara Ognia jest tylko jedna i nawet chciał ją tutaj umieścić, ale niestety nie dało się, podobnie jak Tiarę Przydziału. Po prostu są one jedyne w swoim rodzaju, przez swoją magię i tyle. Mnie w sumie cieszy, że inaczej to wszystko Barlom Czekochciej wymyślił – dzięki temu Hungrydor ma w sobie to 'coś'. Wracając do wątku głównego – gdy tak pił, zdał sobie sprawę, że puszki mają fajny, ciekawy kształt i tak wytworzył magiczną Czarę Wybrańców. Zabawna historia, prawda?

- Hungroni! Czas wybrać tego jedynego lub tą jedyną! Wasze głosy wpadły już do Czary Wybrańców - mówi król. Czara wypluła tabliczkę czekolady, na której wyryte było nazwisko i imię kandydata, który od dzisiaj miał być Strażnikiem. Władca złapał ją zręcznie. Wow! Wspaniały jest! Ja bym jej nie złapała, a jak już by mi się to udało, upuściłabym ją. Może dlatego nie władam królestwem? Możliwe, prawda? Oho! Naszym nowym Strażnikiem jest...

Fullmoon podeszła do króla, wyrwała mu czekoladę i triumfalnie pomachała nią. Wie, że król trochę się denerwuje, w końcu chodzi tu o kogoś ważnego, nie ma już odwrotu od decyzji Czary. Działa ona w ten sposób, że pobiera od nas uczucia do danych osób i sprawdza, kogo według ludu nazwisko powinno znaleźć się na czekoladzie. Oczywiście nie zabiera nam ona emocji. Od ciebie też pobrała informacje, dobrze wie, kogo byś wybrał. Potem sprawdza w głowach kandydatów ich cechy i emocje, czy nadawali się do roli strażnika i w ogóle z jakiej Krainy są - to ostatnie dla pewności, nie wiadomo czy ktoś mówi prawdę czy nie, no nie?

- Osobą, która stanie u mojego boku w czasie wojny i pokoju, osobą, która zyska miano Strażnika Hungrydoru oraz zdobędzie specjalną moc i fajną odznaką jest... - Strażniczka Fullmoon rozejrzała się po komnacie. Uśmiechnęła się od ucha do ucha. Wiedziała kim będzie jej współpracownikiem. Emocje sięgają zenitu! Słyszysz tę muchę? Pff, co ja gadam, w tym Królestwie nie ma much, są tylko Sermuchy... - Niejaka Knedelek! Gratki, siostra!
- Brawo! Niech żyje Knedelek! Brawo! - Dołączymy się do wiwatu! Niech żyje Knedelek! Tak, to właśnie ją na tej posadzie widziałam! A ty? Cóż, fajnie, na pewno miałeś jakieś powody. Wcale nie jest mi smutno, że tamten przystojniaczek nie wygrał. Wcale!

***

- Czas na ucztę! - Król Barlom klasnął w dłonie. - Czekałem na to! - Po raz kolejny klasnął w dłonie i przeniósł nas do ogromnej jadalni zamkowej, którą Strażniczka Fullmoon nazywała potocznie Żołądkiem Bartka. Każdy znalazł miejsce i usiadł przy stole. Rozgorzały rozmowy na temat niedawnej ceremonii. Teraz możesz przyjrzeć się Hungronom. Ci w bardzo jasnobrązowych szatach i berecikiem z przypinką ziemniaka pochodzą z Krainy Ziemniaka, ci w miętowych lub innych pastelowych kolorach z Krainy Deserowej, a ci w szatach czerwonych lub zielonych z Krainy Menu. Osoby w kolorze pomidora to Śniadaniowi, a te w barwie ogórków są Kolacyjni. Obiadowi zaraz się pojawią, oni ubierają typowy ubiór dla kelnera. Król postukał łyżeczką o kielich. Zamilkliśmy wszyscy.
- Kochani, jest to uczta dla Natalii, nowej Strażniczki. - Rozległy się brawa i okrzyki radości. - Knedliku, czy powiesz coś do nas, Hungronów?
- Niech to ziemniak! Spełniło się moje marzenie! Ziemniaczyście! Dziękuję, Hungroni. To wiele dla mnie znaczy. Niech żyją Ziemniaki! Oczywiście Hungroni też - powiedziała Knedel. Kolejna zabawna osóbka trafiła na wysoką pozycję. Ten wieczór jest taki cudowny! O, podchodzi do mnie koleżanka.
- Cześć! Słuchaj, mam ten przepis, który chciałaś! Trzymaj! - mówi i oddaje mi pergamin. Zresztą spójrz sam!

*Przepis wzięłam z książki "Słodkie i Zdrowe, czyli desery, które możesz jeść codziennie" autorstwa Moniki Mrozowskiej. Sama niejednokrotnie z niego skorzystałam, więc nie jest to pierwszy lepszy przepis.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?