Rozdziały: [1], [2], [3], [4].

Reidsville. Małe miasteczko w stanie Georgia. Z dala przypomina wiele innych miasteczek na świecie. Z pozoru bezpieczne, przyjazne. Jednak kiedy przyjrzysz się mu bliżej zaczynasz widzieć cienie. Dziwne, często ciężko wytłumaczalne rzeczy, podejrzanych ludzi i magię. Ale czy magia istnieje?



Dźwięk budzika rozszedł się po pokoju. Dziewczyna z lekkim skrzywieniem odwróciła się na drugi bok, naciągając na siebie kołdrę. Nie była typem rannego ptaszka. Chwilę później było słychać odgłos kroków na schodach.

- Kathleen, wstawaj! - Kobieta weszła do pomieszczenia, podpierając się na bokach. - Spóźnisz się do szkoły!

Z ust dziewczyny wydobyło się ciche westchnięcie pomieszane z jękiem. Odrzuciła na bok kołdrę i usiadła na łóżku rozciągając kości. Przetarła dłonią zaspane jeszcze oczy i spojrzała na swoją rodzicielkę. Kobieta tylko kiwnęła głową i wyszła z pokoju, zostawiając w nim córkę. Kathleen podniosła się z łóżka zerkając za okno. Widząc pochmurną, deszczową pogodę, pokręciła lekko głową i ruszyła do łazienki.

***

- Kate! - Przez szkolny gwar przebijał się męski głos - Kate! Poczekaj! - Chłopak podbiegł do czarnowłosej dziewczyny i uśmiechnął się szeroko. - Idziesz dzisiaj wieczorem na zabawę halloweenową do Glues?

- Przecież znasz odpowiedź na to pytanie. - Dziewczyna uniosła wzrok na kolegę i wyszczerzyła zęby w uśmiechu. - Wiesz, że Alice by mi nie przepuściła - dodała, śmiejąc się wdzięcznie.

- Racja. - Również się zaśmiał. Zanim zdążył coś dodać rozległ się dźwięk dzwonka. - Co teraz masz?

- Biologię. Lecę - powiedziała idąc tyłem. - Do zobaczenia wieczorem, Jev! - dodała i ruszyła już prosto do klasy.


Usiadła w ławce, wyciągając podręcznik na stół. Chwilę później obok niej usiadła roześmiana od ucha do ucha blondynka. Jej kręcone włosy opadały na czerwoną, zamszową kurtkę. Wyciągnęła notatki na stół, a uśmiech nie schodził jej z ust.

- Zgaduję, że twoja wielka radość raczej nie wynika z zapowiadającej się sekcji zwłok żaby - odezwała się Kate, odwracając ciałem w jej stronę. Blondynka na jej słowa lekko się skrzywiła, jednak po chwili jakby na nowo przypomniała sobie powód swojego szczęścia.

- Wiesz kto będzie dziś w Glues? - Uśmiechnęła się.. - Mike! - pisnęła, ale szybko zakryła ręką usta, bo kilka osób spojrzało się w ich stronę.

- Michael Andres. Nasz szkolny playboy - parsknęła śmiechem czarnowłosa. - Jeszcze nie odpuściłaś, Alice? - Odwróciła się przodem do tablicy, bo do sali weszła nauczycielka.

- Nie. Muszę znaleźć jakiś sposób, żeby się we mnie zakochał! Może założę dzisiaj te moje czarne kozaki? - Alice pomachała brwiami, powstrzymując śmiech.

Kathleen pokręciła głową, uśmiechając się. Zawsze uważała Alice za szurniętą, a jej potajemne wzdychanie do Mike’a tylko ją w tym bardziej utwierdziło.
W końcu zadzwonił dzwonek, a lekcja dobiegła końca. Kiedy dziewczyna szła do swojej szafki, jej uwagę przykuła grupka dziewczyn, które znęcały się nad jakąś młodszą dziewczyną. Rozejrzała się, czy w pobliżu nikogo nie ma i pstryknęła palcami. Z uśmiechem przyglądała się jak jedna z oprawczyń młodszej koleżanki, z piskiem porównywalnym do tego od czajnika, strzepuje z włosów pajączka. Z nieukrywanym uśmiechem wzruszyła ramionami i poszła odłożyć książki.


***

Ulicę Reidsville oświetlały blade światła latarni. Grupka znajomych, zmierzała właśnie do miejsca, rozjaśnionego wielkim zielono-niebieskim szyldem z napisem Glues.

- Pamiętam, dostałyśmy wtedy czekoladowe kościotrupy od Pani Shadow. Były pycha! - powiedziała blondynka wesołym tonem. - To chyba najlepsza rzecz, jaką zapamiętałam z tamtego Halloween - dodała.

- W tamtym roku szukałyśmy tych pyszności w każdym możliwym sklepie. Ale nigdzie ich nie było. Ciekawe, skąd ta staruszka je wytrzasnęła - Głos zabrała również Kate, wkładając dłonie do kieszeni płaszcza.

- Pewnie znalazła gdzieś w tej swojej zaczarowanej krainie pełnej wiedźm - parsknął śmiechem Jev. - Od zawsze była dziwna. Pamiętam jak jeszcze krążyły legendy o tym, że jest czarownicą i wszystkie dzieciaki wiały na jej widok. Łącznie ze mną. - Gestykulował opowieść, cały czas się śmiejąc.

Kathleen spojrzała na niego, posyłając mu lekki uśmiech. Chwilę później weszli do baru. Gdzieniegdzie na ścianach wisiały sztuczne nietoperze. Na parapetach i ladzie stały lampiony zrobione z dyni, a wieczorowy specjał lokalu o nazwie ,,Krwawa Mary’’ prezentował się niebywale. Truskawkowy shake z bitą śmietaną, polany sosem truskawkowym, który wyglądał jak krew. Pan Cloe się postarał. Ludzi w lokalu było mnóstwo. Jedni siedzieli przy stołach i wesoło gadali, inni tańczyli na parkiecie, a jeszcze inni grali w halloweenowe kalambury.
Usiedli przy jednym ze stolików, zamawiając Krwawą Mary i snując historię o rzekomej czarnej mocy i układów z diabłem Pani Elayne Shadow.

- Za kim się tak oglądasz, Alice? - spytał Jev, widząc jak głowa przyjaciółki co chwila obraca się w jedną i drugą stronę, a zielone oczy świdrują pomieszczenie jak skaner.

- Mike miał tu być. Ale na razie nigdzie go nie.. - Nie dokończyła, bo drzwi właśnie się otworzyły i do baru wkroczył oczekiwany chłopak. Kapitan drużyny futbolowej, najbardziej tajemniczy, przystojny i arogancki typ - Michael Andres.

Podszedł tym swoim pewnym krokiem do baru, po drodze puszczając oczko chyba każdej napotkanej lasce w mini. Alice poderwała się z miejsca rzucając tekstem ,,misja Mike. Start’’, poprawiła sukienkę i stawiając kroki jak modelka na wybiegu ruszyła w jego stronę. Kate pokręciła głową z cichym westchnieniem, odwracając wzrok od przyjaciółki.

- Zatańczymy? - Spytał Jev, podnosząc się i wyciągając do niej dłoń.

- Jasne, chętnie. - I już po chwili znaleźli się na parkiecie.

Zabawa trwała w najlepsze. Ludzie bawili się znakomicie, tańcząc i głośno śpiewając puszczane kawałki, popijali koktajle i wchłaniali tonami ciasteczka w kształcie dyń. Kate razem z Jevem właśnie zamawiali kolejny koktajl. Alice zniknęła gdzieś, jak przypuszczała dziewczyna, z Michaelem. Odwróciła głowę w stronę parkietu i uśmiechnęła się lekko, widząc rozpromienioną przyjaciółkę w objęciach największego narcyza i aroganta w mieście. Nagle do baru wpadła roztrzęsiona dziewczyna.

- Błagam! Niech mi ktoś pomoże! - Starała się przekrzyczeć muzykę. - Pomocy! - Jej płaczliwy ton od razu zainteresował Kathleen.

Podeszła do niej wraz z innymi osobami. Roztrzęsiona dziewczyna pokazała palcem na las, który znajdował się za barem i jąkała niewyraźne słowa.

- Hej, spokojnie.. wytłumacz nam co się stało - odezwała się, kładąc dłoń na ramieniu dziewczyny.

- Znalazłam w lesie zwłoki - odparła na jednym tchu i się rozpłakała.

***

Młody chłopak leżał w krzakach, najwidoczniej już jakiś czas. Kolor skóry powoli zsiniał, a jego ubranie zdążyło już zawilgotnieć. Miał on czarne usta, zafarbowane od jakiegoś płynu, otwarte oczy, a na dłoni wypalone znamię. Kółko ze skrzyżowanymi liniami. Kate miała wrażenie, że już gdzieś widziała coś podobnego. Jej uwagę jednak przykuła fiolka, która leżała niedaleko chłopaka. Schyliła się i sięgnęła po nią, korzystając z zamieszania. Przyjrzała się temu uważnie. Na dnie naczynia zostały kropelki substancji. Płynnej, ale czarnej jak smoła.

- Śmierdzi magią, nie, Grasse? - Usłyszała za sobą głos. Odwróciła się gwałtownie, a widząc twarz Mike’a, zmarszczyła lekko brwi. - Odpuść. Wiem, kim jesteś - dodał, krzyżując ręce na ramionach.

- Co? - Postanowiła udawać głupią.

- Wiem, że jesteś czarownicą - Nachylił się jej do niej, żeby nikt nie usłyszał. - Dzielimy ten sam sekret. - Wykrzywił usta w uśmiechu prostując się i puszczając do niej oczko.

Fiolka, którą trzymała w ręce podleciała do góry i znalazła się w dłoni chłopaka. Zaczął się jej bacznie przyglądać. - Czarna śmierć? - Przeniósł wzrok na czarnowłosą.

- Nie wiem. Ale jeżeli, tak to znaczy, że w Reidsville pojawił się jakiś czarnoksiężnik, który próbuje wybić ludzi - odezwała się, zabierając mu fiolkę i wkładając do kieszeni.

Mike odwrócił głowę w kierunku ciała, przy którym już kręciła się policja. To wydarzenie na pewno zaburzy spokój miasteczka, który udało się tyle czasu utrzymywać.

- Albo stanął mu na drodze i oberwał - Wzruszył ramionami. - To nie zmienia faktu, że chyba nie tylko my potrafimy tu czarować.. - dodał, a zimny wiatr który właśnie się zerwał, podtrzymał złowrogość jego słów.
Kate zacisnęła buteleczkę w dłoni, czując że ten incydent wywróci do góry życie jej, i całego miasta.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?