
Data narodzin: 3 listopada 1959
Data śmierci: 18 czerwca 1996
Status krwi: czysta
Przydział w Hogwarcie: Gryffindor
Po raz pierwszy spotykamy się z tą postacią już w pierwszym tomie serii, gdzie zostaje wspomniany, jako właściciel motocykla, na którym przylatuje Hagrid na Privet Drive 4. Jednak dopiero w Więźniu z Azkabnu dowiadujemy się dokładnie kim jest i co łączy go z Harrym Potterem.
Syriusz już od wczesnych lat mógł cieszyć się powodzeniem wśród płci pięknej. Przed pobytem w Azkabanie był wyjątkowo przystojnym, wysokim i dobrze zbudowanym mężczyzną i zdawał sobie z tego sprawę. Szarooki i czarnowłosy, podbijał serca kobiet.
Po dwunastu latach spędzonych w więzieniu wygląd Syriusza zmienił się diametralnie. Miał wychudzoną twarz, trupią skórę, żółte zęby i długie, zmierzwione włosy. W listopadzie, po ucieczce na Hardodziobie, gdy odwiedził Harry'ego w kominku w Pokoju Wspólnym Gryffindoru został opisany jako mający krótkie, czyste włosy i pełniejszą, młodszą twarz.
Jednak w Zakonie Feniksa znów się bardzo zaniedbał, przytłoczony przymusowym pobytem w domu przy Grimmauld Place 12.

Syriusz był synem Oriona i Walburgii oraz bratem o dwa lata młodszego Regulusa. Rodzina Blacków wyznawała ideę czystości krwi i z pełnym zaangażowaniem przekazywała ją młodym braciom. Regulus przyjął poglądy rodziny, a Syriusz otwarcie nimi gardził.
Najstarszy syn był wielkim rozczarowaniem Blacków, a gdy pierwszego dnia w Hogwarcie Tiara umieściła go w Gryffindorze, zamiast jak wszystkich z rodziny- w Slythierinie, ostatecznie pogrzebał swoją szansę na szacunek w oczach rodziców.
Syriusz bardzo szybko nawiązał przyjaźń z trzema chłopcami - Jamesem Potterem, Remusem Lupinem i Peterem Pettigrew, lecz to Jamesa traktował niemal jak brata i gdy wiele lat później uciekł z domu, to właśnie u niego się zatrzymał.
Przyjaciele nazwali swoją grupę Huncwotami, a ich hogwarcka działalność od tego czasu polegała na wykręcaniu kawałów i irytowaniu nauczycieli. W czasach Harry'ego porównywano do nich George'a i Freda Weasleyów, jako godnych następców.
Black był jednym z niewielu, którzy wiedzieli o likantropii Remusa i by pomóc mu w przemianach wraz z Jamesem i Peterem opanowali sztukę animagii. Od tamtego czasu jego patronus i postać animagiczna przybierały formę wilka.
Mężczyzna aktywnie udzielał się w ruchu oporu i był członkiem Zakonu Feniksa - tajnej organizacji mającej na celu pokonanie Voldemorta i Śmierciożerców.
W tamtym okresie James Potter i Lily Evans pobrali się (Syriusz był drużbą przyjaciela) i spłodzili syna, którego ojcem chrzestnym został właśnie Black.
W roku 1981 ze względu na powiększający się terror ze strony Voldemorta i jego popleczników, zerwała się więź przyjaźni pomiędzy Lupinem, a Syriuszem, który bezgranicznie zaufał cichemu Peterowi, czego potem gorzko żałował.
W tajemnicy przed wszystkimi zagrożeni Potterowie w ostatniej chwili zmienili Strażnika Tajemnicy swojego miejsca schronu. Sam Syriusz zaproponował Petera, który chętnie się na to zgodził.
Pettigrew niedługo potem wydał swoich przyjaciół Voldemortowi, doprowadzając do śmierci Jamesa i Lily. Syriusz odszukał Petera, by zabić go w zemście, lecz gdy już go dorwał, mężczyzna odciął sobie palec i zmienił się w szczura, a niewinnego Blacka bezprocesowo zamknięto w Azkabanie za niepopełnione morderstwo.
Po dwunastu latach spędzonych w więzieniu, podczas jednej z wizyt Korneliusza Knota (Ministra Magii) Syriusz poprosił go o najnowsze wydanie Proroka Codziennego, które ten miał przy sobie. Celem mężczyzny była zamieszczona w numerze krzyżówka, lecz wtedy na pierwszej stronie zobaczył zdjęcie Weasleyów. Na ramieniu jednego z chłopców siedział stary, gruby szczur - Peter Pettigrew w swojej animagicznej formie. Black poznał go po braku pazura, gdyż w końcu mężczyzna w swoim ciele obciął palec. Od tamtej pory Syriusz planował ucieczkę z Azkabanu, a nadzieja i chęć zemsty trzymały go przy zdrowych zmysłach.
Syriusz długo planował ucieczkę z Azkabanu i kiedy w końcu odzyskał nieco sił, przybrał swoją animagiczną formę i w 1993 roku dokonał niemożliwego - przecisnął się przez kraty celi i uciekł z więzienia. Dementorom zawsze było ciężko odczytać emocje Blacka, ponieważ był niewinny, a pod postacią zwierzęcia niemal go nie wyczuli. Mężczyzna przepłynął Morze Północne i dostał się na ląd, by niedługo potem dotrzeć w okolice Little Whinging. Tam spotkał Harry'ego Pottera, który tak bardzo przypominał mu utraconego przyjaciela. Jednak chłopak przestraszony widokiem rzekomego ponuraka wezwał Błędnego Rycerza. W późniejszym czasie Black wiele razy próbował dostać się do szkoły i kilkukrotnie podejmował otwarte próby wtargnięcia do wieży Gryffindoru. Pierwszą próbę powziął 31 października, gdy wszyscy uczniowie ucztowali w Wielkiej Sali. Gruba Dama pilnująca wejścia do wieży odmówiła wstępu Syriuszowi, za co ten pociął ją nożem i uciekł. Skutek był natychmiastowy; dyrektor rozkazał przeszukać cały zamek, lecz Blacka nie znaleziono. Jednak za drugim razem Syriuszowi udało się dostać do dormitorium Harry'ego dzięki kartce Longbottoma przyniesionej mu przez Krzywołapa. Pergamin był spisem wszystkich haseł, ponieważ strzegący wejścia w tamtym czasie Sir Cadogan często je zmieniał.
Ron zbudzony hałasem dostrzegł Syriusza i zaczął krzyczeć, więc mężczyzna musiał uciekać. Weasley był przekonany, że Black chciał zabić właśnie jego i nawet nie podejrzewał, że mogło chodzić o jego szczura, Parszywka.
Black wpatrywał się w niego swoimi głęboko zapadniętymi oczami.
- Nie przeczę... - odrzekł cicho. - Ale gdybyś wiedział wszystko...
18 czerwca 1996 roku do Syriusza uwięzionego we własnym domu doszła wieść, że jego chrześniak, Harry Potter, ruszył do Ministerstwa Magi, by go ratować, gdyż mężczyzna był rzekomo torturowany przez samego Voldemorta. Mimo ostatecznego zakazu Black wdał się w walkę w Departamencie Tajemnic rozgrywaną pomiędzy Zakonem Feniksa, a Śmierciożercami. Podczas walki z kuzynką Bellatriks i Syriusz został trafiony zaklęciem i wpadł za zasłonę śmierci kamiennego łuku.

Syriusz do czasu zamknięcia w Azkabanie był niezwykle towarzyskim człowiekiem i poniżej są zamieszczone jego najważniejsze relacje z ludźmi.
Jamesa i Syriusza łączyła szczególna więź przyjaźni, a mężczyźni traktowali się niemal jak bracia. Kiedy w wieku szesnastu lat Black uciekł z domu, to rodzina Potterów przyjęła go pod swój dach. W Azkabanie i już na wolności mężczyzna borykał się z palącym poczuciem winy, że to przez niego James zginął.
Niewiele wiadomo na temat relacji braci, ale po wypowiedziach Syriusza na temat śmierci Regulusa można się domyślić, że nieszczególnie zależało mu na jakimkolwiek członku rodziny oprócz Andromedy, jego kuzynki, która również była czarną owcą w rodzinie.

Syriusz był ojcem chrzestnym Harry'ego i bardzo żałował, że nie mógł z nim spędzić więcej czasu. Po wydarzeniach we Wrzeszczącej Chacie zaproponował chrześniakowi, by ten z nim zamieszkał, lecz Petera nie ujawniono i tym samym Black wciąż uznawany był za mordercę. Niektórzy uważali, że Syriusz widzi w chłopcu swojego zmarłego przyjaciela Jamesa i traktuje go bardziej, jak kumpla, niż dziecko. J.K. Rowling tłumaczy to tak: "Huncwoci byli bardzo młodzi podczas pierwszego dojścia do władzy Voldemorta, ledwie skończyli szkołę. Gdy niedługo potem Syriusz trafił do więzienia w stosunkowo młodym wieku, zatrzymał się jakby w okresie młodości. Stąd zachowywanie bardziej przyjacielskie, niż rodzicielskie wobec nastoletniego Harry'ego".
* Jako pierwszy na świecie uciekł z Azkabanu
* Był bardzo dobry w zajęciach niewerbalnych
* Jego imię, Sirius, pochodzi od psiej gwiazdy
* J.K. Rowling płakała po napisaniu sceny jego śmierci
* Był jednym z założycieli Mapy Huncwotów
* Mottem rodziny Blacków było Toujours pur, co oznacza Zawsze Czyści


Nicram_93



[P]Louise Lainey
Nymeria
blad logiczny
MorfinGaunt

A.
Naprawdę ciekawy i wzruszający artykuł. Syriusz był niewątpliwe najlepszą postacią jaką stworzyła Rowling.
Bardzo spodobały mi się przedstawione relacje z innymi. Jest to jakaś nowość, bo rzadko widuje takie zestawienie w artykułach o postaciach z książki. Nie wiem czy był już artykuł o Syriuszu i nie chce mi się sprawdzać, ale z pewnością ten powyższy wygrałby w konkursie na treść, gdyby rywalizował z innym artem, poświęconym właśnie Blackowi.