Zwierciadło Ain Eingarp (z ang. Mirror of Erised) to magiczne lustro, które pojawia się tylko w tomie "Harry Potter i Kamień Filozoficzny''. Jego ramę zdobi napis: AIN EINGARP ACRESO GEWTELA Z RAWTĄWT EIN MAJ IBDO. Jeśli odczytamy go od tyłu, dowiemy się, na czym polega magiczna moc zwierciadła: ODBIJAM NIE TWĄ TWARZ ALE TWEGO SERCA PRAGNIENIA.





Zwierciadło Ain Eingarp jest bardzo piękne. Ogromne, oprawione zostało w delikatnie zdobioną, złotą ramę. Jego magiczna moc jest niezwykła: patrząc w nie, widzimy najbardziej utęsknione pragnienia naszych serc. Tylko najszczęśliwszy człowiek na świecie mógłby używać go jak zwykłego lustra, widząc w nim tylko swoje odbicie. Ain Eingarp jest jednak również bardzo niebezpieczne. Wielu czarodziejów utraciło zmysły, patrząc w nie godzinami i nie mogąc w końcu odróżnić marzeń od rzeczywistości.

Harry Potter odnalazł komnatę ze zwierciadłem, uciekając przed woźnym Argusem Filchem, 26 grudnia 1991 roku. Pomimo, iż miał na sobie pelerynę niewidkę widział w nim swoje odbicie. Harry, który stracił w młodym wieku rodzinę, zobaczył ją w komplecie, uśmiechającą się do niego z kunsztownych ram. Istnieje pewna rozbieżność między filmem a książką w tej kwestii. Rowling opisała nie tylko rodziców Harry'ego, ale tez jego dziadków i pradziadków od strony ojca. W lustrze pojawił się prawdziwy tłum czarodziejów. Reżyser "Kamienia Filozoficznego'' zrezygnował z takiej wizji, umieszczając w lustrze jedynie matkę i ojca chłopca.
Bohaterowi działanie zwierciadła wyjaśnił Albus Dumbledore. Dyrektor wiedział, iż Harry wielokrotnie wracał do komnaty, w której ukryto Ain Eingarp. Poprosił go jednak, aby nigdy więcej nie szukał lustra po jego przeniesieniu. Udzielił mu też cennej rady:






Ron Weasley, któremu Harry pokazał Ain Eingarp, zobaczył w lustrze siebie jako jednego z najlepszych, ponieważ zawsze żył w cieniu swojego wybitnego, starszego rodzeństwa. Co ciekawe, jego marzenia częściowo się spełniły, został prefektem i członkiem reprezentacji Quidditcha.

Zwierciadło odegrało kluczową rolę w powieści. Albus Dumbledore ukrył w nim tytułowy kamień filozofów. Zdobyć mogła go jedynie osoba, która pragnęła go odszukać, a nie wykorzystać. Dzięki temu fortelowi profesor Quirrell, opętany przez Czarnego Pana, nie mógł stać się jego właścicielem. Nauczyciel widział w lustrze siebie, dającego kamień Lordowi Voldemortowi, by mógł on odzyskać swoją dawną moc.
Harry zobaczył jednak odbicie samego siebie, wkładającego kamień do kieszeni. Chwilę później poczuł jego ciężar i wiedział, że udało mu się go zdobyć. Okłamał jednak Quirrella, twierdząc, iż widzi siebie odbierającego gratulacje od dyrektora za zwycięstwo w rywalizacji domów.





Pełna nazwa lustra w wersji angielskiej brzmi: Erised Straeh Ruoy Tub Ecaf Ruoy Ton Wohs I, czyli I Show Not Your Face But Your Hearts Desire.

Dumbledore w zwierciadle zobaczył to, co Harry Potter - całą swoją rodzinę, bezpieczną i szczęśliwą. Wśród niej swoją zmarłą siostrę Arianę.

Severus Snape, patrząc w Ain Eingarp widział siebie u boku Lily Potter, jedynej kobiety, którą kochał przez całe swoje życie.