Bazyliszek

"Wśród wielu wzbudzających lęk bestii i potworów, które lęgną się w naszym kraju, nie ma dziwniejszego i bardziej złowrogiego od bazyliszka..." - fragment notatki opisującej bazyliszka, znalezionej przez Hermionę

Jest jednym z najbardziej niebezpiecznych stworzeń według klasyfikacji Ministerstwa Magii. Potocznie przyjęło się go nazywać "Królem węży". Jest bardzo rzadko spotykany i śmiertelnie niebezpieczny. Rodzi się raz na sto lat z kurzego jajka podłożonego ropusze. Potrafi żyć nawet do 900 lat.



Bazyliszek jest olbrzymim wężem, przeważnie osiągającym długość około 15 m. Ma szmaragdowozieloną barwę łusek, które pokrywają jego ciało, brzuch jest nieco jaśniejszy. Posiada trójkątny łeb oraz jasne żółte oczy, jak również długie, potężne kły. Samce charakteryzuje szmaragdowy grzebień na głowie.

Bazyliszek z Komnaty Tajemnic

Wąż jest mięsożerny. Żywi się przede wszystkim wszelkimi ssakami, jak i ptakami oraz większością gadów.



Bazyliszek posiada niezwykły sposób uśmiercania swoich przeciwników. Jego wzrok jest zabójczy, ktokolwiek spojrzy mu w oczy, natychmiast umiera. Spojrzenie musi być jednak bezpośrednie, jeśli ktoś zobaczy tylko odbice w wodzie lub lusterku, to zostanie spetryfikowany. Król węży poza śmiertelnym wzrokiem ma również drugą potężną broń. Posiada bardzo potężny jad, osoba ukąszona również dość szybko umiera. Jedynym lekarstwem są bardzo rzadko spotykane łzy feniksa. Jad bazyliszka jest tak potężny, że jest jednym z niewielu sposobów zniszczenia horkruksów.
Bazyliszek obawia się jedynie piania koguta, które jest dla niego zgubne. Dodatkowo jest śmiertelnym wrogiem pająków, które uciekają przed nim w popłochu. Jedyną szansę na porozumienie się z nim, mają ludzie znający mowę wężów.

Historia

Pierwszym zarejestrowanym bazyliszkiem był wąż wyhodowany przez Herpona Podłego. Był on greckim czarnoksiężnikiem, znającym mowę wężów. Po wielu eksperymentach odkrył, że z kurzego jaja, wysiedzianego przez ropuchę, wykluwa się olbrzymi wąż, który posiada niezwykłe moce. Już w średniowieczu została zakazana hodowla bazyliszków.

Bazyliszek w Hogwarcie

Bazyliszek znajdował się również w Hogwarcie, o czym dowiadujemy się z drugiego tomu przygód Harry'ego Pottera. W szkole podczas drugiego roku nauki naszych ulubionych bohaterów, zaczęło dochodzić do ataku na uczniów. Dowiadujemy się również, że według legendy jeden z założycieli Hogwartu: Salazar Slytherin, tuż przed opuszczeniem szkoły, zbudował tajemną komnatę, zwaną jako Komnata Tajemnic. Miało to być siedlisko potwora, dzięki któremu później jego prawowity dziedzic będzie mógł po otwarciu komnaty, wypędzić wszystkich mugolaków ze szkoły, którzy według niego nie byli godni studiowania magii. W Hogwarcie dochodzi do kilku ataków, na szczęście nie śmiertelnych. Ofiary zostały spetryfikowane, wśród nich znaleźli się: Pani Norris, Colin Creevey, Justyn Finch-Fletchey, Prawie Bezgłowy Nick, a także Hermiona Granger i Penelopa Clearwater. W międzyczasie dowiadujemy się, że Komnata Tajemnic była już raz otwarta, pięćdziesiąt lat wcześniej, kiedy ofiarą śmiertelną została Jęcząca Marta.

Dzięki rozmowie w Zakazanym Lesie z Aragogiem, a także przy pomocy notatki Hermiony, Harry i Ron odkrywają, że potworem zamieszkującym Komnatę Tajemnic jest bazyliszek. Wkrótce potem, po porwaniu przez węża Ginny Weasley, chłopcy wyruszają wraz z nauczycielem obrony przed czarną magią: Gilderoyem Lockhartem do Komnaty Tajemnic, której wejście znajduje się w Łazience Jęczącej Marty. Po drobnych komplikacjach, Harry ostatecznie sam staje do walki z potworem zamieszkującym komnatę. Okazuje się, że Komnata Tajemnic została otwarta przez Voldemorta, który wykorzystał swój dziennik (będący horkruksem) do opętania córki Weasley'ów. Na pomoc Harry'emu przybywa Fawkes - feniks Dumbledore'a, który wręcza Potterowi Tiarę Przydziału, z której młody Gryfon dobywa miecza Godryka Gryffindora. Po oślepieniu bazyliszka przez Fawkesa, Harry ostatecznie przebija mieczem olbrzymiego węża, jednocześnie będąc przez niego ukąszonym. Potwór umiera, lecz Harry też jest bliski śmierci. Uzdrawiają go jednak łzy feniksa. Harry przebija ostatecznie dziennik Toma Riddle'a kłem bazyliszka, czym wypędza widmo Voldemorta i Ginny budzi się do życia.




Ciekawostki, drobne nieścisłości:


- Bazyliszek w Hogwarcie wykorzystywał kanalizację, aby poruszać się po zamku.

- W mitologii i innych podaniach, bazyliszek jest wyobrażany również jako: gigantyczna jaszczurka, wielki kogut z ogonem węża lub smok.

- W siódmym tomie Ron udaje się wraz z Hermioną do Komnaty Tajemnic, aby wziać parę kłów martwego bazyliszka, które posłużyłyby do zniszczenia horkruksów. Przemilczając już fakt, jak Ron wszedł do Komnaty nie znając mowy wężów (autorka popuściła tu trochę wodze fantazji), pozostaje również pytanie czy po pięciu latach od śmierci węża, jest możliwość, by w jego zwłokach znajdowała się jeszcze jakaś ilość jadu? Nie wiemy w jakim stanie jest wąż w książce, za to w filmie chyba nie ma wątpliwości, że byłoby to niemożliwe?

- Kilka osób zadawało sobie pytanie: Skoro jad bazyliszka potrafił niszczyć horkruksy, to dlaczego jeden z nich, który znajdował się w Harrym, nie został zniszczony, kiedy wąż go ukąsił? Autorka później próbowała to wytłumaczyć, mówiąć, że łzy feniksa poza uzdrowieniem Pottera, powstrzymały też zniszczenie horkruksa. Najprawdopobniej było to jednak drobne niedopatrzenie pani Rowling.