Pamiętacie jak na początku książki "Harry Potter i Więzień Azkabanu" Harry odrabiał pracę domową dotyczącą "młotu na czarownice"? Zainteresował mnie sam temat, bardzo związany ze światem magii, a jednak nie mający prawie żadnych wspólnych cech z sagą o Potterze, dlatego też mój artykuł zapewne znajdzie się w dziale "Inne".

Przejdźmy do rzeczy, szanowni państwo. Żeby za bardzo nie przytruwać, zacznę od faktów.
Między XV a XVII wiekiem w państwach Europy Wschodniej, Środkowej i Zachodniej oraz Ameryki Północnej odbywały się tak zwane polowania na czarownice i osoby podejrzewane o paktowanie z samym diabłem. Każdy, kto zachowywał się inaczej niż inni, ba, czy też wyglądał inaczej niż inni mógł skończyć na stosie i nieważne było to, czy był winny, czy niewinny. Zwykłe zachorowanie krowy sąsiada mogło sprawić, że następnego dnia do drzwi chałupy jego sąsiada zapukałaby Święta Inkwizycja z nakazem odprowadzenia go przed sąd.

Same polowania tak naprawdę rozpętały się na dobre w XV wieku, kiedy papież Mikołaj przekazał inkwizycji prawo do zajmowania się wszystkimi przypadkami praktyk magicznych i czarów, nawet jeśli nie były jawna herezją. Wtedy Święte Oficjum wyrwało się spod kontroli i po prostu mordowało kogo popadnie. Nieważne, czy te ktoś był winny czy nie. Inkwizycja miała prawo zaciągnąć na katowskie łoże każdego. Nawiasem mówiąc dawało im to nieograniczoną swobodę zastraszania wpływowych osób, którzy mogliby im czymkolwiek zagrozić. W samych Niemczech posłano na stos około 100 000 osób. w roku 1486 dwaj bogobojni dominikanie r12; Jakub Sprenger i Heinrich Kramer r12; opublikowali rMłot na czarownicer1;, który stał się swoistym podręcznikiem dla łowców czarownic. Według nich czary uprawiały przede wszystkim niewiasty, tłumaczyli to tym, że kobieta posiada mniejszą wiarę niz mężczyzna, łatwiej ulega złym żądzom.

Procedura prowadzenia przesłuchania miała być następująca: po pierwsze, strażnik powinien przygotować narzędzia tortur, następnie obnażyć więźnia (jeśli jest to kobieta, będzie wcześniej obnażona przez inną kobietę, sprawiedliwą i cieszącą się dobrą opinią). Służło to temu, żeby udaremnić możliwość ukrycia w ubraniu czarnych mocy. Kiedy narzędzia tortur zostały przygotowane, sędzia, osobiście lub za pośrednictwem innego dobrego człowieka, próbował przekonać więźnia, aby wyznał prawdę dobrowolnie. Jeśli ten nie zacznie jednak zezznawać, sędzia rozkazywał dozorującemu przygotować więźnia do tortur (wygodnickie-jak się przyznał-był totrturowany, za to, że czarował. Jak się nie przyznał, był torturowany za to, że kłamie i nie chce się przyznać :/). Dozorujący mieli niezwłocznie wykonywać polecenia. Następnie, podczas modlitwy, odmawianej przez kogoś z obecnych, więzień miał być odwiązany i ponownie zachęcany do złożenia zeznań, przy czym należy dać mu nadzieję, że w razie ich złożenia nie zostanie straconyr30;(co-jak juz napisałam- było swoistym kłamstwem, mającym na celu zatriumfowanie nad więźniem)

Jeśli jednak ani groźbą, ani obietnicą czarownica nie dawała się przekonać do wyjawienia prawdy, strażnik miał rozpocząć tortury według przyjętych metod, z większym lub mniejszym natężeniem, w zależności od rozmiarów zbrodni badanego. Podczas gdy dana osoba była torturowana, musiała być jednocześnie pytana zgodnie z artykułami oskarżenia, przy czym rozpoczynano od pytań o drobniejsze przewinienia. Oskarżonym obiecywano, że unikną kary, jeśli tylko przyznają się do winy. Tyle tylko, że sędzia, który obiecał przesłuchiwanemu wolność, był zmieniany następnego dnia przez innego sędziego, który oczywiście nic nie wiedział o obietnicy danej przez poprzednika. Był to zabieg prosty, pomysłowy i skuteczny.

Przed rozpoczęciem badania osoby podejrzanej o czary, należało poświęcić narzędzia tortur i kat mógł już przystąpić do swojej pracy. Tortury dzielono na wstępne i końcowe. Tortury wstępne stosowano, aby zmusić badanego (w większości wypadków badaną) do przyznania się do winy. W tym celu stosowano następujące metody: obnażenie, groźba, związanie, biczowanie, ściskanie i miażdżenie palców, rozciąganie na drabinie-cała litania naprawdę makabrycznych tortur-Voldemort przy Inkwizycji to naprawdę miłosierny człowiek XD

W raportach sądowych tortury wstępne często były pomijane i mówiło się, że oskarżony przyznał się dobrowolnie. Tortury końcowe stosowano w przypadkach, gdy osoba oskarżona nie chciała się przyznać do winy, gdy milczała oraz po to, by zmusić ofiarę do wydania wspólników. Tortury można było stosować do trzech razy. Do tortur zwykłych zaliczano strapaddo, czyli podwieszanie i rozciąganie. Jako tortury nadzwyczajne stosowano ściskanie. Do metod podstawowych można było dodawać różne urozmaicenia, takie jak chłosta, podpalanie lub przypalanie, miażdżenie palców i tym podobne. Jak więc widać, fukcjonował cały system wraz z długaśną listą rozrywek dla oskarżonego.

Następną kategorię stanowiły tortury dodatkowe dla przestępstw specjalnych. W takich sytuacjach stosowano obcinanie rąk lub nóg, oślepianie lub rozszarpywanie rozpalonymi do czerwoności obcęgami. Moim zdaniem łatwiej by było od razu człowieka zakopać w trumnie, mniej babrania się we krwi.

Dobrą ilustrację typowego dnia w sali tortur daje raport sądowy pierwszego dnia tortur kobiety oskarżonej o czary w 1629 roku:
1. Kat związał jej ręce, ściął włosy i umieścił na drabinie. Oblał jej głowę alkoholem i podpalił, co wypaliło jej włosy do korzeni.
2. Umieścił siarkę pod jej ramionami i na plecach po czym ją podpalił.
3. Związał jej ręce za plecami i podciągnął ją za nie do góry pod sufit.
4. Zostawił ją zawieszoną za ręce na trzy do czterech godzin, podczas gdy torturujący udali się na śniadanie.
5. Po powrocie oblał alkoholem jej plecy i podpalił.
6. Przyczepił do niej duże ciężary i ponownie zawiesił ją pod sufitem. Następnie umieścił ją ponownie na drabinie, przyłożył do jej ciała chropowatą deskę pełną ostrych nacięć i ponownie podwiesił ją pod sufitem.
7. Następnie zmiażdżył jej kciuki i duże palce u stóp, przywiązał jej ramiona do kija i w tej pozycji trzymał ją zawieszoną przez kwadrans aż kilkakrotnie zemdlała.
8. Następnie ścisnął jej łydki i nogi między deskami, poluzowując w trakcie zadawania pytań.
9. Następnie wychłostał ją biczem do krwi.
10. Jeszcze raz umieścił jej kciuki i wielkie palce u stóp między deskami i pozostawił ją na stole tortur między 10 rano a 1 po południu, gdy kat i inni funkcjonariusze sądowi udali się na posiłek.

Trzeba pamiętać, że cały sąd prowadzony był z myślą o zbawieniu osoby badanej, dlatego nie można było dopuścić, aby dana osoba umarła bez wykazania skruchy, żalu i pokory. Temu służyły częste pouczenia, modlitwy odmawiane w trakcie tortur i obfite stosowanie święconej wody.

Jak więc widać, średniowiecze naprawdę było mroczne i krwawe. Tak na ostatek dodam, że jeśli kobieta miała rude włosy, czarnego kota, zaostrzone zęby i długie palce u rąk, bez oklasków lądowała w sali tortur :)

Mam nadzieję, że wam się to podobało. Dla zainteresowanych ksiązkami o tematyce "młotu na czarownice" w wersji zfabularyzowanej, polecam książki Jacka Piekary "Sługa Boży", "Młot na czarownice", "Miecz Aniołów" i "Łowcy dusz".