Rozdziały: [1], [2], [3].

Kolejny rok i kolejna grupka nowych uczniów. Właśnie wchodzą w tych swoich mundurkach. Rozglądają się po Wielkiej Sali i oczywiście ich uwagę przyciąga sufit. Na początku orszaku idzie McGonagall. Zatrzymuje się przy stole nauczycielskim i odwraca przodem do nowo przybyłych. Dumbledor podchodzi do niej.
- Witam was moi drodzy w Szkole Magii i Czarodziejstwa Hogwart. Zanim zasiądziecie do posiłku, Tiara Przydziału, jak sama nazwa wskazuje, przydzieli was do jednego z Domów - rozpoczął i zaczął wyjaśniać. - Jest ich cztery. Slytherin, Gryfindor, Ravenclaw oraz Hufflepuff. Cały rok zbieracie lub tracicie punkty dla swojego domu - przerwał i zmierzył wszystkich uczniów. - Mówię to do wszystkich - podkreślił i odszedł na bok. McGonagall rozwinęła pergamin z listą nowych uczniów. Rozpoczęła czytać nazwiska. Paru uczniów trafiło do mojego domu.
- Mitya Kazurro! - Czarnowłosa dziewczyna z oschłym wyrazem twarzy podeszła do Tiary. Oczy zielone, z wygasłym błyskiem. Biła od niej żądza krwi. Wydaje mi się, że z nią będę się dobrze kłócił.
- Och, co to za emocje? Żal, rozpacz, ale jaka siła! Slytherin! - Tiara wydała osąd. Trafiła do mnie.
- Tom Malfoy! - Usłyszałem znajome nazwisko. Jednak nie kojarzyłem blondwłosego chłopaka podchodzącego do Tiary. Był podobny to tego rodu, ale nie możliwe, żebym któregoś Malfoy'a nie znał. - Hm... Malfoy... Czysta krew... Slytherin! - czapka zrobiła z niego Ślizgona. Chłopak uśmiechnął się i usiadł przy swoim stole.
Kolacja już dawno minęła. Siedzę w moim laboratorium. No tak Przypomniałem sobie, co miałem zrobić. Muszę iść do biblioteki. Wychodzę na korytarz, mijam obrazy i nagle ŁUP! Wpadłem, albo raczej ona wpadła na mnie. Moja nowa uczennica o czarnych włosach i przygasłym błysku w zielonych oczach.
- Proszę mi wybaczyć - odezwała się ponurym głosem.
- Jest już grubo po ciszy nocnej. Co pani robi na korytarzu? - spytałem swym jakże niskim i niechętnym głosem.
- Zgubiłam się.
- Jakże to? Czy przypadkiem prefekci nie pokazali pani drogi do dormitorium?
- Owszem, ale nie mogłam spać. Chciałam wypożyczyć książkę z biblioteki, ale się zgubiłam - tłumaczyła się. Westchnąłem. Zastanawiam się, co teraz mam z nią zrobić.
- A więc chodź - wyminąłem ją. Dziewczyna zawróciła i w ciszy dotarliśmy do biblioteki. Oczywiście, zacna bibliotekarka już sobie drzemała. Przewróciłem tylko teatralnie oczami.
- Weź którą chcesz, ale żadnej z działu "Księgi Zakazane". Zrozumiano? - spytałem, przy okazji zapoznając nową uczennice z jednym z zakazów. Pokiwała tylko zgodnie głową. Opuściłem ją, jednak już po paru krokach usłyszałem huk. Wolno kroczyłem do przedziału, gdzie usłyszałem hałas. Wyjrzałem i ujrzałem pannę Kazurro z jedną książką w ręce i dziesiątką innych na ziemi. Patrzyła się na mnie zabawnie.
- Ja... Ja to wszystko posprzątam - powiedziała spuszczając wzrok na książki. Znów przewróciłem oczyma i podszedłem do niej.
- Jak Tyś to dziewucho zrobiła? - spytałem przez zęby podnosząc jedną z książek. Dziewczyna naśladując mnie podniosła drugą.
- Chciałam wyjąć jedną, a poleciały wszystkie - odpowiedziała i jakby zdenerwowana chwyciła tą samą książkę co ja. Spojrzałem na nią z pogardą, ona zaś na mnie z lekkim strachem. Wydaje się skrytą, zadufaną dziewczyną. Ale co tak naprawdę kryję się w sercu tej Ślizgonki? Więcej nie myśląc wyrwałem lekko książkę i odłożyłem na miejsce. Po paru minutach ciężkie papierzyska w postaci egzemplarzy książkowych były na swoich miejscach.
- Weź tą książkę i poczekaj na mnie przy wyjściu - rzekłem i poszedłem do działu " Księgi Zakazane". Chwyciłem parę książek z przepisami eliksirów, o które prosił mnie Dumbledore i wróciłem. Dziewczyna czekała. Podprowadziłem ją do lochów, a nawet do wejścia do Pokoju Wspólnego Ślizgonów.
- Nie czytaj zbyt długo. Jutro pierwszą lekcje masz ze mną i chciałbym widzieć Cię wyspaną - oświadczyłem z lekkim sarkazmem, a ona obdarowała mnie ciepłym, chodź nieśmiałym uśmiechem.
- Tak jest, profesorze Snape - jej ton był tak miły i ciepły, jakiego jeszcze nigdy nie słyszałem. Zacząłem się zastanawiać, czy nie pomyliłem się co do tej dziewczyny. Może jednak jest taka, jak wszyscy uczniowie. Może nie znajdę w niej partnerki do kłótni. - Ale zastanawiam się, czy profesor mnie nie uśpi - wbiegła do Pokoju Wspólnego, a mur za nią się zamknął. Co to miało znaczyć? Czy ona właśnie zaczęła ze mną wojnę? Coś mi się wydaje, że będzie ciekawie.
******************************************
Dziękuję za poświęcony czas i pozdrawiam.
Alexxis

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.