Rozdziały: [1], [2], [3], [4], [5], [6], [7], [8].

Dzień wcześniej.

Hermiona wyszła z domu z zadowoloną miną. Pogoda była naprawdę przyjemna, słońce grzało, a lekki wiatr delikatnie owiewał jej ramiona. Spojrzała za siebie. Dom przy Grimmauld Place 12 zniknął z pola widzenia. Mieszka tu tymczasowo razem z Harrym, dopóki nie znajdzie odpowiedniego domu dla siebie. Kto wie, może również dla Rona. Jednak teraz odłożyła takie myśli na bok i skupiła się na czekającym ją zadaniu. Miała wygłosić przemówienie dotyczące śmierci Dumbledore'a. Dostała zaproszenie od redaktora naczelnego konkurencyjnej gazety "Proroka Codziennego", "Koło Prawdy", który chciał porozmawiać na temat Bitwy o Hogwart. Hermionę nie zachwycała myśl wspominania tamtych wydarzeń, nie lubiła wracać myślami do śmierci dyrektora. Ale cóż zrobić, nie chciała zawieść redaktora, pana Sealy'a.

Miała na sobie czarną spódnicę, różową koszulkę i wysokie obcasy. Włosy upięła w kok, a małe kosmyki niewinnie oplatały jej szyję. Nie lubiła się tak ubierać, ale to nadawało oficjalny wygląd. Poprawiła i wygładziła bluzkę. Wyszła za bramę i rozejrzała się wokoło, czy żadnego mugola nie ma w pobliżu. Kiedy upewniła się, że nikt jej nie obserwuje, deportowała się przed bramę Ministerstwa Magii, gdzie w jednej z sal konferencyjnych miało się odbyć spotkanie. Weszła do środka i podeszła do budki kontroli różdżek. Ministerstwo prezentowało się dużo lepiej odkąd była tu by ukraść horkruksa. Zlikwidowano pomnik z mugolami, a na ścianach nie wisiały plakaty promujące Ministerstwo i samego ministra.
Jednym słowem, było czyściej!

- Dzień dobry! - przywitała się entuzjastycznie poprawiając torebkę na ramieniu.
- Proszę podać różdżkę - odpowiedział ozięble pan za ladą. Miał czerwoną twarz.
Hermiona zmierzyła kontrolera wzrokiem. Stwierdziła, że gdyby ona musiała całymi dniami sprawdzać innym różdżki, pewnie też nie byłaby radosna.
- Oczywiście - oddała panu to, o co tak mile prosił.
Kontroler przez chwilę trzymał różdżkę w ręce. Wyglądał, jakby wpadł w trans.
- Eee, panie... Frank? - odczytała imię z plakietki. - Może pan oddać mi moją różdżkę?
- Jasne, jasne - ocknął się i zwrócił własność Hermiony. - Panna...?
- Granger, Hermiona Granger - dokończyła Hermiona dygając uprzejmie. - Wszystko w porządku z moją różdżką, tak?
- Tak. A w jakim celu pani przyszła?
- Udaję się na konferencję gazety "Koło Prawdy".
Frank spojrzał na nią podejrzliwie i uniósł brwi.
- Ale żadne takie spotkanie dziś się nie odbywa! - wykrzyknął robiąc duże oczy. Hermiona pomyślała, że za chwilę gałki wypadną mu z oczodołów.
- Jestem przekonana, że się odbywa - zniecierpliwiła się Hermiona grzebiąc w torebce. Jak każda kobieta, niezależnie, czy była nią akurat Granger, miała w niej niezły bałagan. - Proszę, mam nawet zaproszenie!
Pan Frank odczytał treść zaproszenia.
- Wygląda na to, że ma pani rację - przyznał. - Jest pani wolna, proszę iść.
Hermiona oddaliła się z względnym spokojem. Zaniepokoiła się słowami kontrolera. Po dłuższym namyśle stwierdziła, że co on tam może wiedzieć. Po prostu o tym nie słyszał. Idąc dalej usłyszała tylko mruczenie pana Franka.
- Dałbym głowę, że tego spotkania nie ma!
Postarała się to zignorować. Mijała tłumy ludzi, cały czas ktoś na nią wpadał. W końcu stanęła przed drzwiami windy. Rozsunęły się jej złote kraty. Weszła środka i kiwnęła głową paru osobom.
- Drugie piętro! - oznajmił miły, kobiecy głos z głośników w windzie - Departament Przestrzegania Prawa Czarodziejów, z Urzędem Niewłaściwego Użycia Czarów, Kwaterą Główną Aurorów i Służbami Administracyjnymi Wizengamotu!

Hermiona wyszła z windy i skierowała się w lewo. Wiedziała, że na tym piętrze znajdują się też sale konferencyjne. Szła długim, ciemnym korytarzem z małą ilością pochodni dla rozjaśnienia. Dochodziła już prawie do celu, kiedy podbiegł do niej jakiś człowiek. Nie znała go, ale podał się za pracownika Magicznego Personelu Technicznego, pana Morta Lichs. Był rzeczywiście ubrany w niebieski uniform.
- Przepraszam - zagadnął. - Dostałem zlecenie przekazania pani informacji o zmianie miejsca spotkania "Koła Prawdy".
- Tak? - zainteresowała się Hermiona.
- Już podaję - spojrzał na trzymaną w ręce karteczkę. - Jest teraz w byłej sali przesłuchań.
- Ale czemu tam? - zdziwiła się Hermiona, pocierając czoło.
- Nie wiem - odpowiedział pan Mort, rozkładając bezradnie ręce. - Dostałem tylko tą informację.
- Dobrze, w takim razie idę tam - Hermiona poprawiła kok i poszła we wskazanym kierunku.
Dziwne - pomyślała. - Taka zmiana na ostatnią chwilę? I to w sali przesłuchań! Ale czemu?

Biła się z myślami i nawet nie zauważyła, kiedy zatrzymała się przed drzwiami sali. Zapukała, a kiedy nie usłyszała odpowiedzi, pchnęła drzwi i weszła do środka. Było tam ciemno jak w grobie. Nawet światło wpuszczane przez drzwi nie rozproszyło mroku. Powinna od razu skojarzyć, że to jest pułapka. Dziwny temat przemówienia, brak informacji o spotkaniu u kontrolera różdżek, a przecież on, siedząc tak naprawdę w centrum Ministerstwa zna wszystkie terminy spotkań i wszystkie wydarzenia przez codzienne wymiany informacji z ludźmi. Poza tym, nagła zmiana miejsca spotkania! Jak mogła tego nie zauważyć! Co uśpiło jej czujność? No tak, smutne przemówienie. Ale było już za późno. Ktoś zarzucił jej worek na głowę i mocno zawiązał. Brutalnie odebrano jej różdżkę i rzucono Hermionę na ziemię. Została kopana, bita, a na jej ciało rzucono wiele klątw Crucio. Była wyczerpana, ale oprawcy dopiero się rozkręcali. Nie mogła krzyczeć, bo miała knebel w ustach. W końcu zemdlała. Znaleziono ją na progu św. Munga z karteczką: "Zajmijcie się nią. Niech ma zdrowe ciało na kolejne tortury." To był dopiero początek...

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.