Filtruj
Szukaj w:
Szukana fraza:


Opcjonalnie:
Gatunek:
Dozwolone:
Zakończone:
Parring:
Bohaterowie:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ostatnie
Artykuły Fan Fiction

Ranking momentów z E...

Kategoria: Materiały z Pottermore
Autor: Prefix użytkownikaSam Quest

Tekst jest tłumaczeniem rankingu zamieszczonego w serwisie Wizarding World.
>> Czytaj Więcej

Q&A z J&O Phelps

Kategoria: Wywiady
Autor: Prefix użytkownikaSam Quest

O&A z Jamesem i Oliverem Phelpsami przeprowadzone przez serwis Wizarding World.
>> Czytaj Więcej

Evanna Lynch

Kategoria: Aktorzy
Autor: Prefix użytkownikaAnastazja Schubert

Krótka biografia, opis kariery i ciekawostki o filmowej Lunie
>> Czytaj Więcej

Uzupełnij cytaty - Z...

Kategoria: Materiały z Pottermore
Autor: Prefix użytkownikaSam Quest

Tekst jest tłumaczeniem quizów zamieszczonych w serwisie Wizarding World.
>> Czytaj Więcej

Quiz o Tajnych Przej...

Kategoria: Materiały z Pottermore
Autor: Prefix użytkownikaSam Quest

Tekst jest tłumaczeniem quizu zamieszczonego w serwisie Wizarding World.<br />
>> Czytaj Więcej

Quiz - Mniej znani b...

Kategoria: Materiały z Pottermore
Autor: Prefix użytkownikaRachel Otterly

Jak dobrze zapamiętałeś wspomnianych bohaterów w serii?<br /> Tłumaczenie quizu z Pottermore.
>> Czytaj Więcej

RowlingIsCancelled. ...

Kategoria: Teorie, przemyślenia...
Autor: Prefix użytkownikafuerte

Luźne przemyślenia na temat ostatniej aktywności Rowling na Twitterze i jej transfobicznych tweetów.
>> Czytaj Więcej

>> Więcej artykułów! <<

Złośliwość rzec...

Tytuł: Złośliwość rzeczy niepotrzebnych
Gatunek: Drabble
Autor: Prefix użytkownikafleja

to moje pierwsze takie dziwne coś
>> Czytaj Więcej

[NZ]Prolog - Ciemne...

Tytuł: Prolog - Ciemne chmury
Seria: Inne dziedziny magii
Gatunek: Przygodowe
Autor: Prefix użytkownikaRachel Otterly

Prolog akcji. Dzieje się miesiąc przed rozpoczęciem właściwej akcji.
>> Czytaj Więcej

Lacock

Tytuł: Lacock
Gatunek: Przygodowe
Autor: Prefix użytkownikaNedelle

Praca na pierwszy etap Wielkiej Wojny Fan Fiction, która zawiera w sobie krótką przygodę Lockhart...
>> Czytaj Więcej

Kot007 przeprow...

Tytuł: Kot007 przeprowadza obserwację.
Gatunek: Poezja
Autor: Prefix użytkownikaKrnabrny

Praca wysłana na pierwszy etap Wielkiej Wojny Fanfickowej.
>> Czytaj Więcej

[NZ]Zapomniane Wątk...

Tytuł: Zapomniane Wątki - Rose I
Seria: Zapomniane wątki
Gatunek: Przygodowe
Autor: Prefix użytkownikaSyriusz32

Krótki wstęp do przygód Rose.
>> Czytaj Więcej

Tylko trochę po...

Tytuł: Tylko trochę poświęcenia
Gatunek: Obyczajowe
Autor: Prefix użytkownikaSyriusz32

Praca finałowa na WWFF, bez edycji, oryginał konkursowy. Znowu. Kto wie ten wie.
>> Czytaj Więcej

Dajcie mi spać

Tytuł: Dajcie mi spać
Gatunek: Obyczajowe
Autor: Prefix użytkownikaShanti Black

Praca finałowa Wielkiej Wojny Fan Fiction, z lekkimi poprawkami
>> Czytaj Więcej

>> Więcej fan fiction! <<
Statystyki
Online Statystyki
Goście online: 42
Administratorzy online: 0
Aktualnie online: 0 osób
Łącznie na portalu jest
45,525 osób
Ostatnio zarejestrowany:

Rekord osób online:
Najwięcej userów: 250
Było: 16.01.2020 20:17:01
Napisanych artykułów: 1,081
Dodanych newsów: 10,320
Zdjęć w galerii: 21,366
Tematów na forum: 3,778
Postów na forum: 317,013
Komentarzy do materiałów: 221,049
Rozdanych pochwał: 3,261
Wlepionych ostrzeżeń: 4,158
Puchar Domów
Aktualnym mistrzem domów jest  RAVENCLAW!

Gryffindor
Punktów: 403
uczniów: 3491
Hufflepuff
Punktów: 222
uczniów: 3463
Ravenclaw
Punktów: 797
uczniów: 4190
Slytherin
Punktów: 195
uczniów: 3625

Ankieta
Dumbledore zakazał opuszczania Hogwartu z powodu zarazy. Jak sobie radzisz?

idę do biblioteki i wertuję wszystkie książki. Muszę wiedzieć wszystko o tej zarazie!
19% [60 głosów]

nic sobie nie robię z kwarantanny i tajnym przejściem wymykam się do Trzech Mioteł. Kremowe piwo to świetne antidotum!
12% [37 głosów]

zamykam się w lochach i próbuję uwarzyć Eliksir Odpornościowy, zanim wszyscy padniemy jak bahanki
23% [72 głosy]

szwendam się po korytarzach, liczę obrazy i segreguję je na te w złotych i srebrnych ramach. Ta wiedza na pewno mi się przyda
7% [23 głosy]

kradnę zapas mydła i papieru toaletowego z Łazienki Prefektów. Żaden wirus mi niestraszny, kiedy mogę wytapetować dormitorium papierem!
5% [16 głosów]

ustawiam się w kolejce pod kuchnią, żeby zrobić zapasy. Wpuszczają po jednej osobie
9% [28 głosów]

proszę opiekuna domu, żeby przydzielił mi jednoosobowy pokój. Jakoś niewyraźnie się czuję
3% [9 głosów]

zastanawiam się, kogo w szkole nie lubię najbardziej, żeby móc na niego nakaszleć. O, idzie Malfoy
23% [75 głosów]

Ogółem głosów: 320
Musisz zalogować się, aby móc zagłosować.
Rozpoczęto: 25.03.20

Archiwum ankiet
Ostatnio w Hogwarcie
HufflepuffLouise Lainey ostatnio widziano 22.09.2020 o godzinie 18:26 w Sala Mugoloznawstwa
HufflepuffLouise Lainey ostatnio widziano 22.09.2020 o godzinie 05:22 w Jezioro
HufflepuffLouise Lainey ostatnio widziano 21.09.2020 o godzinie 18:15 w Chatka Hagrida
GryffindorNatalie Swan ostatnio widziano 21.09.2020 o godzinie 18:03 w Chatka Hagrida
HufflepuffValerie Adams ostatnio widziano 21.09.2020 o godzinie 17:43 w Chatka Hagrida
HufflepuffEileen Craven ostatnio widziano 20.09.2020 o godzinie 09:58 w Jezioro
[Z] Dziesięć sekund szczęścia
Mówią, że aby zrujnować sobie życie, wystarczy jedno kłamstwo. Nina doskonale o tym wiedziała, ale wciąż wierzyła, że nie da się zniszczyć tego, co nie istnieje.
Autor: Prefix użytkownikaAlette
Gatunek: Romans
Ograniczenie wiekowe: +18
Przeczytano 12569 razy.
Rozdziały: [1], [2], [3], [4], [5], [6], [7], [8].
Dziesięć sekund szczęścia
Widziała jak staje pod kominkiem, jak uciekają ich szanse… ale zanim zniknął, rzucił jej ostatnie spojrzenie, w którym zobaczyła wszystko to, czego szukała przez całe życie.

– Sama ją podłożyłaś… co?

– Nic nie zauważyłeś przez ten cały czas? – nie potrafiła powstrzymać śmiechu, w którym znajdowało się więcej smutku niż kiedykolwiek. – Nigdy nie ciekawiło cię, dlaczego nie lubię używać magii? Dlaczego w całym ministerstwie nikt mnie nie zna?

– Ty…

– Nie jestem czarodziejem, James. Donovan miał rację. Cały czas oszukiwałam.

Nie wiedział, co powiedzieć. Jakaś część niego wypierała prawdę, ale przecież potrafił wiązać ze sobą fakty. Te wszystkie dziury, zagadki, luki… dopiero teraz miało to sens.

– Tak cię to dziwi? Naprawdę myślałeś, że nigdy się nie zbuntujemy? – Zrobiła krok w jego stronę, a on pokręcił głową. – Że czarodzieje będą rządzić światem, a reszta pozwoli sobą pomiatać, bo tak?

– Jesteś…

– …mugolem – dokończyła za niego. – Tak o nas mówicie nie? Jak to się tłumaczy? Ofermy?

Milczał. Wciąż chciał wierzyć, że to żart, ale pozbawione życia ciało Donovana sprowadzało go na ziemię.

– Nie miałam wyboru. Chcę tylko pokoju, nie twojej krzywdy. Dlatego kazałam ci ewakuować ministerstwo. Żeby…

– Dość! – przerwał jej. – Nie chcę tego słuchać.

Wyciągnął różdżkę i chociaż obydwoje znajdowali się na tej samej pozycji, żadne z nich nie miało odwagi zaatakować. Ona dlatego, że była beznadziejnie zakochana. A on…

– Co się stanie, gdy ta bomba wybuchnie? – zapytał krótko.

– Magia zostanie wchłonięta, zlikwidowana całkowicie na obszarze kilku mil.

– Po co? – jęknął, nie rozumiejąc motywów działania Niny … a chciał je poznać. Choćby po to, żeby jej nie znienawidzić.

– Żebyśmy wszyscy byli równi – wyrecytowała słowa, które powtarzali jej przez ostatnie kilka lat. – Żeby nikt więcej nie pozbawił mnie pamięci. Żeby jeden człowiek, jednym ruchem nie mógł zabić tysięcy. Żeby nikt nie uznawał bliskich mi osób za bezwartościowe tylko dlatego, że nie potrafią czarować. Żeby żadne dziecko nie umarło dlatego, że nie posiada zdolności swoich rodziców.

Ostatnie zdanie go zmroziło, ale to zszokowanie trwało tylko sekundę. Bo po chwili zapanował nad emocjami, a działać pozwolił tylko rozsądkowi.

– Chcesz zlikwidować magię i wrzucić wszystkich do krainy szczęścia. Skoro to takie wspaniałe, w jakim celu ta ewakuacja? – Wreszcie zadał kluczowe pytanie, a ona nie ociągała się z odpowiedzią.

– Tak nagłe usunięcie magii zabije tych, którzy znajdą się zbyt blisko… bomby.

– Więc to tak… – mruknął pod nosem. – Więc tak…

Obracał w dłoni różdżkę, wytrącony z równowagi. Wiedział, jak ogromna ciąży na nim teraz odpowiedzialność. Jak łatwo Nina zrzuciła ją na jego barki.

– Chcesz wywołać wojnę, a ja nie wiem, kim jest mój przeciwnik – powiedział w końcu, wbijając spojrzenie w martwego aurora… którego nigdy nie lubił, ale który chronił świat, który obydwoje kochali.

– Co teraz zrobisz? – zapytała zrezygnowana.

– Chcę wiedzieć, co naprawdę tobą kieruje – wycedził, celując w nią swoją różdżką. Zobaczyła zacięcie na jego twarzy, które miało zablokować cierpienie od zadanego ciosu. James otaczał się osobami, którym mógł ufać… a ona go okłamała. Zapewne o wiele bardziej niż inni.

– Nie ma na to czasu…

– Tam, gdzie cię zabiorę, będzie go dość – rzucił zdeterminowany, nawet nie spodziewając się, do czego go zaprowadzą następne ruchy. – Legilimens.

Nigdy nie słyszała o tym zaklęciu… ale zanim zdążyła przed nim uciec, rzeczywistość wokół niej rozpadła się na milion kawałków.

… i nagle znowu była dziesięcioletnią dziewczynką z domu dziecka. Bez rodziny, domu i pamięci. Znowu kryła się w kącie, bezbronna, głodna, samotna, posiniaczona.

A potem słyszała wykład o tych wszystkich okropnościach, których dopuścili się czarodzieje. Echo słów Solum Orbis roznosiło się po pomieszczeniu, w którym trenowała. Miejscu, gdzie dorastała, odzyskała pewność siebie i nadzieję, że kiedyś czeka na nią coś dobrego.

Zobaczyła cienie osób, które poznała, a które nie miały dla niej znaczenia. Poczuła ból wywołany użyciem magii. Dotknęła ziemi na grobie rodziców. Ostrego noża, którym potrafiła trafić prosto w cel z odległości czterech metrów. Puszystej sowy, która patrzyła na nią mądrymi oczami. Szorstkiej skóry dłoni Jamesa. Delikatne ruchy małego stworzenia, którym musiała się teraz opiekować.

Jesteś Nina Dormadiew. Twoich rodziców zamordowali czarodzieje. Później zniekształcili twój umysł i zostawili w piekle. Nie ciebie jedną spotkał taki los. Tysiące niemagicznych cierpi w podobny sposób, ale to właśnie ty zostałaś wybrana, żeby to zmienić. Żeby bronić słabszych przed tymi, którzy stosują magię.

Klęczała na ziemi, szlochała głośno, jak kiedy była dziewczynką, która nie miała niczego.

"Nie mamy szans w starciu z czarami" powiedziała zdeterminowana Miriam, a Nina z daleka potrafiła dostrzec nienawiść, którymi darzyła wszystkich czarodziejów.

"Pod latarnią zawsze najciemniej. Jeśli to dobrze rozegrasz, będziesz bezpieczna."
"Kto by pomyślał, że taka z ciebie królewna."
"Czarodzieje do tego stopnia opierają życie na magii, że niemalże wszystko wokół nich od niej zależy. Dom bez fundamentu nie ma prawa istnieć."
"Sama przemyśl, co jest dla ciebie ważniejsze".


Kocham cię

Zacisnęła palce na jego szacie, przyciskając czoło do klatki piersiowej. Pozwoliła, żeby objął ją mocno, przycisnął do siebie. Mogłaby tak tkwić całą wieczność, bezpieczna w jego ramionach. Gdyby tylko na świecie nie liczyło się nic poza nimi.

– Muszę to zatrzymać – powiedział jej, a ona nie wyczuła w jego głosie złości, pogardy ani nienawiści. Znalazła tam coś, czego nie potrafiła zrozumieć. Jeszcze nie.

James cenił zaufanie osób wokół niego. Tego, ile warta jest szczerość, nauczyli go rodzice.

… ale pokazali mu też, jak różnie można postrzegać świat, w zależności od wychowania. Że ludzie rzadko bywają źli, za to bardzo często zagubieni. Tak jak oni teraz.

– Nie dasz rady, już za późno – wychrypiała, ukrywając twarz w jego szyi. – Niech wyciągną ich z ministerstwa, potem jakoś sobie poradzimy.

– Nawet jeśli ewakuują wszystkich na czas, wycofanie magii zabije więcej osób. Nie od razu, ale mój ojciec, matka… oni wszyscy…

– Niech zrobi to ktoś inny, ktoś bliżej…

– Wystarczy – wtrącił twardo, a ona odsunęła się od niego, żeby spojrzeć prosto w jego twarz.

– Za dwadzieścia minut źródło wchłonie wszystko dookoła, nie dasz rady dotrzeć do celu. Po prostu nie masz szans…

– Jeśli nie dasz mi tego klucza, będę miał ich tylko mniej.

Patrzyła na niego z szeroko otwartymi oczami. Nie mogła go puścić. Po prostu nie mogła.

– Pójdę tam tak czy inaczej.

Wtedy zdała sobie sprawę, jak strasznie siebie oszukiwała przez te wszystkie lata. Żyła w przekonaniu, że stworzy lepszy świat, w którym będzie szczęśliwa.
Tak naprawdę niczego nie mogła zrobić, jedynie próbować znaleźć radość w tym całym bagnie, które będzie znosić tak długo, jak jej los na to pozwoli.
To nie od niej zależą losy świata. Nie weźmie na siebie odpowiedzialności za zmianę porządku. Nie była bohaterką ani wrogiem ludzkości. Chciała odzyskać poczucie bezpieczeństwa. Chciała, żeby ktoś ją kochał. Chciała znaleźć dom.

A dom był właśnie tutaj. Na wymazanej krwią podłodze, w ramionach mężczyzny, który zamiast siedzieć bezczynnie wolał zginąć, żeby chronić to, co ona planowała zniszczyć.

Musiała dać mu szansę. Jeśli nie dla niego i nie dla siebie… to dla…

Wyciągnęła z torby złotą gałąź i włożyła go w jego dłonie.

– Musisz po prostu odłożyć ją na miejsce… i nie pozwolić, żeby ktoś ją zabrał. Potem niech ktoś odnajdzie i zniszczy pozostałe znaczniki. Klucz powinien być tuż pod źródłem, w wentylacji, widziałeś mapę – tłumaczyła mu, a on kiwnął głową.

– Musisz uciekać – rozkazał jej.

– Wiem – szepnęła.

Widziała jak staje pod kominkiem, jak uciekają ich szanse… ale zanim zniknął, rzucił jej ostatnie spojrzenie, w którym zobaczyła wszystko to, czego szukała przez całe życie.

***

Szła ulicą Londynu, odliczając minuty i sekundy. Wiedziała, że nikt z Solium Orbis jej nie znajdzie. Zostawiła nadajnik w mieszkaniu aurora, razem z Michaelem.

Nie wybaczą jej. To oczywiste. Zdradziła ich… ale teraz było jej wszystko jedno.

Nina nie była głupia. Nie miała dość siły, żeby się przeciwstawić światu, ale czy to naprawdę czyniło ją gorszą od innych? Żałowała jedynie, że opamiętała się tak późno. Powinna zrezygnować, zanim umieściła blokadę. Chociaż to by nic nie zmieniło. Wtedy po prostu jej miejsce zająłby ktoś inny. Źródła zostałyby zamknięte w innych miejscach na świecie… albo ktoś znalazłby inny sposób. W końcu ten świat zbudowano na wojnie. Czy ta miała miejsce wśród czarodziejów czy niemagicznych… jakie to znaczenie?

A może po prostu szukała dla siebie usprawiedliwienia.
Droga do ministerstwa zajmuje dwie godziny… czarodzieje pokonają ją w kilka sekund. Jednak teraz budynek zabezpieczono, więc żeby przedostać się do środka, potrzeba co najmniej piętnaście minut. Wszystkie kominki zablokowano, pole antyteleportacyjne sięgało około kilometra… w najlepszym wypadku.
Później dotarcie windą na poziom techniczny… około sześciu minut. Znalezienie miejsca pod źródłem to trzy albo cztery minuty… dla niej. Jeśli ktoś nie znał drogi, mogło to potrwać nawet kwadrans.

Razem dwadzieścia cztery minuty, jeśli dokładnie zapamiętał mapę.

Za mało.

Jeśli jednak ktoś podłączy dla niego sieć fiuu w sześć minut, mógł zdążyć. Jeśli ściągnięto blokadę dla teleportacji, również jego szanse wzrastały. James przemieszczał się błyskawicznie, był w tym celu szkolony. Ponad wszystko urodził się jako syn szefa biura aurorów. Może znajdzie ojca, który udostępni mu szybkie dotarcie do celu.

Tylko że winda często się blokowała. Wtedy straciłby co najmniej pięć minut.

Przed ministerstwem mogą też czekać na niego członkowie organizacji, gotowi zrobić wszystko, żeby zrealizować plan. W najlepszym wypadku go opóźnią, w najgorszym zabiją.

Albo…

… albo wcale go nie wpuszczą. Może zmuszą go do ewakuacji tak jak pozostałych. Wtedy plan Solum Orbis się powiedzie, a James będzie bezpieczny. Głęboko wierzyła, że ktoś taki jak on, poradzi sobie i bez czarów.

– Spaliłaś za sobą mosty, Nino Dormadiew – powiedział do niej Scorpius Malfoy, którego wcale nie chciała spotkać.

Stał oparty o mur, w niemagicznym ubraniu, ale z pewnością drogim, dobrej jakości. Jego dłonie jak zwykle pozostały nienaturalnie białe, ale tym razem Nina dostrzegła na serdecznym palcu obrączkę, której wcześniej nie widziała.

W innych okolicznościach by go zapytała.

W innych okolicznościach.

– Nie masz prawa mnie oceniać – powiedziała chłodno, zatrzymując się tylko dlatego, że właściwie sama nie wiedziała, gdzie mogłaby pójść.

– Nie mam zamiaru cię oceniać.

Wpatrywał się w nią z ciekawością, pozwalając, żeby wiatr niszczył jego perfekcyjnie przygotowaną fryzurę.

– Mam dwa bilety na autokar do Paryża. Chcesz dołączyć?

– Uciekasz? – wcale nie była zdziwiona.

– Byliśmy na tym samym moście – zaśmiał się. Przez te lata nauczyła się dostrzegać subtelne różnice między różnymi jego rodzajami. Ten był bardziej jak pogodzenie się z losem niż żartobliwe spojrzenie na sytuację.

– Więc nie masz się czym przejmować. Jeśli źródło zostanie zablokowane, nasza misja się powiedzie, zostaniemy nagrodzeni. W innym wypadku…

– Twój ukochany cię ochroni. Tak, znam już te historie – przerwał jej niedbale.

Spojrzała na wielki zegar, który nieubłaganie odmierzał czas, który pozostał do zatrzymania blokady.

– A ty? Co ty właściwie robisz?

– Ja? – Wyglądał na zdziwionego tą ciekawością, ale i tak odpowiedział… zdaniem, które już słyszała, ale nie pamiętała gdzie. – Ja tylko chronię świat, który kocham. – posłał jej typowy dla siebie uśmiech. Potem podniósł walizkę, którą miał zamiar nieść aż na dworzec. – Nie wyobrażam sobie nawet, jaka stanie się ciężka, kiedy osłabnie zaklęcie. – Poklepał ją przyjacielsko po ramieniu, zupełnie nie w jego stylu. – Powodzenia, Nino.

Minął ją i zaraz potem rozpłynął się w powietrzu. Nie zdążyła go pożegnać.

… bo zniknął dokładnie tak, jak się pojawił. Dokładnie tak, jak zawsze… a ona straciła ostatnią szansę, żeby go zrozumieć.

Tylko że życie to tak naprawdę ulotne chwile i niewykorzystane okazje.

Dwie minuty.

Nie bała się śmierci. Bała się, że znowu zostanie sama.

Minuta.

Pomyślała sobie, że wciąż mieli szansę. James nie musiał poświęcać życia dla kobiety, która go nie kochała, a ona dla organizacji, która tylko chciała nią manipulować. Mogli wziąć ślub i wychowywać dziecko. Zamieszkać razem. Zaakceptowaliby swój świat, nauczyli się nim dzielić.

Trzydzieści sekund.

Gdyby nie założyła tej pieprzonej blokady. Po co to robiła?

dwadzieścia dwie…

Stała tak na środku ulicy, patrząc na niebo poryte gęstymi chmurami, powoli zwiastujące deszcz.

Miała jeszcze dziesięć sekund.

Przypomniała sobie o tych wszystkich pięknych chwilach, które przeżyła. O nadziei, która jej nie opuszczała. O miłości, którą nosiła w sercu. Przypomniała sobie, jak jej matka plotła jej włosy w warkocz, kiedy ojciec opowiadał kolejną anegdotkę. Jak kroili razem warzywa, jak biegała po polu, śmiejąc się do promieni słońca.

Przypomniała sobie jego uśmiech, najpiękniejszy, jaki kiedykolwiek widziała. Silny uścisk dłoni. Zmarszczkę nad prawą brwią, kiedy coś go trapiło. Przypomniała sobie te wszystkie chwile, których nie przeżyli, ale wciąż mieli szansę.

Przypomniała sobie, bo być może to było jej ostatnie dziesięć sekund szczęścia.



***

To ostatnia część tej przydługiej miniaturki. Serdeczne dzięki dla każdego, kto przeczyta ; )

Przyznam się, że ze wszystkich moich historii (histerii...), tę napisałam najszybciej. 52 strony w dwa wieczory, jakoś samo poszło. Cieszę się, że mogłam spróbować swoich sił w czymś, czego nigdy nie robiłam i fajnie, że znalazła się garstka osób, do których to przemówiło ; ) Ogólnie... niczego nie żałuję :D

Zakończenie pozostawiłam otwarte, niech każdy sam wybierze najbardziej prawdopodobne "co dalej".
Komentarze
avatar
PaulaSmith  dnia 12.09.2018 20:11
Uwielbiam jak poprowadziłaś tę historię, Twoją konstrukcję postaci, które są ludzkie, nieidealne, takIe z którymi może utożsamiać się czytelnik.

Uwielbiam Twoje dopracowanie szczegółów. To jak opisałaś źródła magii, jak pokazałaś sposób radzenia sobie Niny z brakiem umiejętności magicznych.

Uwielbiam Twój pomysł połączenia pragnącej zemsty mugolki i jej organizacji oraz aurora.

Uwielbiam Twoje opisy,które wprowadzają na nowo do świata magii.

Podsumowując - uwielbiam Twój styl i pomysłowość. Czekam na więcej takich historii.
avatar
Prefix użytkownikaSam Quest  dnia 09.08.2020 14:58
No nieźle...

Z jednej strony chciałabym wiedzieć jak to się według Ciebie skończyło, z drugiej boję się, że nie tak jak chcę, więc nie chcę wiedzieć.
Wierzę, że James zdążył i uratował świat czarodziejów, że nigdy już nie spotkał Niny i żyli sobie w swoich światach.

Jestem cały czas ciekawa o co chodzi Scorpiusowi, może wyjechał, ale wcześniej dał cynk komu trzeba o tych blokadach? A może kochał świat mugoli? Ale jakim chronieniem byłoby wtedy zniszczenie magii? A może uważał, że czarodziejów trzeba chronić przed nimi samymi i dlatego działał na rzecz zniszczenia magii? Nie wiem, ale podoba mi się ta dowolność interpretacji jego poczynań.

Ogólnie, nie będzie to moja ulubiona z Twoich serii, ale nadal jest wśród lepszych jakie czytałam w życiu. Nie był to do końca taki typowy kliszowy ff, nawet jeżeli były jakieś mało odkrywcze motywy, powtarzające się wcześniej w różnych ff, to napisałaś je tak, że siedziałam jak na szpilkach, mimo, że wiedziałam, gdzie to zmierza.

Nie wiem czy ma sens to co tutaj piszę, w każdym razie dobre 52 strony tekstu i cieszę się, że pokazałaś nam swoje inne oblicze. Dobra historia, bo chociaż żadnego bohatera nie lubiłam, to chciałam wiedzieć co będzie dalej. Byli powykrzywiani, jak ludzie i to mi się chyba najbardziej w tym podoba Love
Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.
Oceny
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Wybitny! Wybitny! 0% [0 głosów]
Powyżej oczekiwań Powyżej oczekiwań 100% [1 głos]
Zadowalający Zadowalający 0% [0 głosów]
Nędzny Nędzny 0% [0 głosów]
Okropny Okropny 0% [0 głosów]
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Instagram
Facebook
Shoutbox
Musisz się zalogować aby wysłać wiadomość.

Ciasteczkowy Diler
23.09.2020 00:28
Smierciojadek

moje życie to mem
22.09.2020 21:46
Ulka a co tam u ciebie

Pomocna dłoń
22.09.2020 21:42
nawet jej nie widziałem soł

na pewno nie jest tak płasko jak myslisz Hopsa hopsa

moje życie to mem
22.09.2020 21:39
U mnie nudno, ale do przodu. Ostatnio jej nie widziałam

Auror
22.09.2020 21:39
mikasa jeszcze tu wchodzi?

Współpraca
Najaktywniejsi

1) Prefix użytkownikaAlette

Avatar

Posiada 59574 punktów.

2) Prefix użytkownikafuerte

Avatar

Posiada 56177 punktów.

3) Prefix użytkownikaKatherine_Pierce

Avatar

Posiada 44449 punktów.

4) Prefix użytkownikaShanti Black

Avatar

Posiada 43141 punktów.

5) Prefix użytkownikaSam Quest

Avatar

Posiada 38320 punktów.

6) Prefix użytkownikaania919

Avatar

Posiada 37188 punktów.

7) Prefix użytkownikaulka_black_potter

Avatar

Posiada 36429 punktów.

8) Prefix użytkownikalosiek13

Avatar

Posiada 33345 punktów.

9) Prefix użytkownikabatalion_88

Avatar

Posiada 31890 punktów.

10) Prefix użytkownikaMarcus Clinton

Avatar

Posiada 30892 punktów.

Losowe zdjęcie
Powered by PHP-Fusion copyright © 2002 - 2020 by Nick Jones.
Released as free software without warranties under GNU Affero GPL v3.
Theme by Andrzejster
Copyright © 2006-2015 by Harry-Potter.net.pl
All rights reserved.
Wygenerowano w sekund: 1.74